“ประมุขศาลาใหญ่ มีสิ่งใดหรือ?” หลัวซู่ฉงนใจยิ่ง ประมุขศาลาใหญ่น้อยครั้งจะติดต่อหานางก่อน วันนี้เกิดเรื่องใดขึ้น จู่ ๆ ก็มาถามไถ่การฝึกฝนของนาง
“คือเช่นนี้ ข้ามีข่าวดีมาบอกเจ้า มีข่าวจากสำนักเซียนในภพเบื้องบนส่งมา บอกว่าเจียงผิงอันผ่านประเมินแล้ว”
“อะไรนะ! ผ่านประเมินแล้ว!”
หลัวซู่จังงัง
“เจียงผิงอันผ่านประเมินแล้ว? ผ่านไปไม่กี่ปีเองนะ เขาผ่านได้อย่างไรกัน?”
หลัวซู่ประหลาดใจสุดแสน ผู้ใช้เวลาเพียงไม่กี่ปีก็ผ่านประเมินได้เช่นนี้มีไม่มากเลย
เจียงผิงอันมีการฝึกฝนเพียงขอบเขตบูรณาการ เขาผ่านประเมินได้อย่างไรกัน?
หากเป็นเช่นนี้จริง เจียงผิงอันก็จะเป็นผู้ฝึกตนคนแรกในภพบุกเบิกที่ผ่านประเมินในขอบเขตบูรณาการ!
หรือเจ้าเด็กเจียงผิงอันนี่จะเอาศาสตราเซียนไปแลกโอกาสเข้าสู่ภพเซียน?
ประมุขศาลาใหญ่เอ่ยยิ้ม ๆ “การประเมินรอบนี้มิได้เคร่งครัดมากสามารถใช้ทรัพยากรแลกตำแหน่งได้ อัตราการผ่านจึงมากกว่าปีก่อน ๆ”
“แต่ผลงานของเจียงผิงอันเด่นล ้าที่สุด เขาเป็นผู้ฝึกตนคนแรกที่ได้เข้าสำนักในของสำนักเซียนในครั้งนี้ และในการประลองศิษย์ใหม่เขายังได้อันดับหนึ่งและกลายเป็นศิษย์ใกล้ชิดผู้อาวุโสด้วยนะ!”
เสียงของประมุขศาลาใหญ่ดังขึ้นอีกเล็กน้อย
“จริงหรือเปล่านี่! ข้อความผิดเพี้ยนไปหรือไม่?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ความคิดแรกของหลัวซู่ก็คือประมุขศาลาใหญ่ได้ข่าวปลอมมา
แม้นางจะไม่เคยได้เยือนภพเซียน นางก็ยังรู้ว่าผู้ฝึกตนในภพเซียนน
