์ใต้พิภพ
เจียงผิงอันออกจากหอคอยเซียน เหินตรงไปยังธารทมิฬ
แม้จะได้พบธารทมิฬเป็นครั้งที่สอง เขาก็ยังตกใจกับภาพตรงหน้าอยู่ดี
ธารทมิฬไพศาลไร้ขอบเขต กฎแห่งแรงโน้มถ่วงอันผันผวนบิดเบือนสุญตา ไร้ผู้ใดกล้าเหินเหนือมันหากการฝึกฝนยังไม่บรรลุถึงระดับเขตแดน
เมื่อรู้ว่าใต้เท้าตนคือซากเทพโบราณ เจียงผิงอันก็คาดเดาอย่างใจกล้า “ธารทมิฬนี้คงมิใช่โลหิตเทพโบราณหรอกกระมัง?”
ยิ่งเจียงผิงอันเข้าใจโลกหล้า เขายิ่งรู้สึกว่าตนช่างเล็กจ้อย
“บรรลุขอบเขตน่ากลัวเช่นนี้แล้วยังตายได้ ไม่รู้เลยว่าต้องแข็งแกร่งขึ้นให้ได้ถึงเพียงไหนจึงคืนชีพพ่อแม่ได้”
เจียงผิงอันไม่ประวิงเวลา หาที่ปลอดคน ให้ร่างจริงซึ่งมีรากเซียนโน้มถ่วงนั่งทำความเข้าใจกฎแรงโน้มถ่วง
อวตารถือศาสตราเซียนขวดกลืนสวรรค์ มุ่งลึกสู่ก้นบึ้งธารทมิฬเพื่อดูดซับพลังภายใน
อาวุธวิเศษอย่างขวดกลืนสวรรค์จะเปิดเผยต่อใครมิได้ ทำได้เพียงต้องซ่อนใต้ธารทมิฬ
ขณะที่เจียงผิงอันกำลังฝึกฝนนั้นเอง ผู้อาวุโสไว้หนวดเคราผู้หนึ่งจากสำนักเซียนอวี่หวงก็ก้าวเข้าสู่จุลภพเทพโบราณ
หากเจียงผิงอันอยู่ที่นี่ จะรู้ทันทีแน่นอนว่าคนผู้นี้คือชิวซื่อผิง ปู่ของชิวหยวน
ชิวซื่อผิงมาที่นี่ในนามการตรวจสอบจุลภพเทพโบราณ ทว่าแท้จริงมีจุดประสงค์อื่น
หนึ่งคือมาพบหลานเขาชิวหยวน และอีกหนึ่งซึ่งสำคัญที่สุดคือกำจัดเจียงผิงอัน
เมื่อได้ยินว่าเจียงผิงอันมายังโลกใบน้อยแห่งนี้ ชิวซื่อผิงก็รู้สึกว่านี่คือโอกาส และมา