บทที่ 797 โจวเสี่ยนเฟิง
“เสี่ยวหลู่ เจ้าต้องอยู่ที่เซินเจิ้นเพื่อฝึกฝน” แม่เฒ่าจวงเดินเข้ามาอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะยื่นกล่องไม้เล็ก ๆ และพูดอย่างใจเย็นว่า “นี่คือศิลาอันธกาล เจ้าต้องดูดซับธาตุมืดภายในครึ่งเดือนเพื่อพยายามฝึกฝนความสามารถพิเศษของเจ้าต่อไป”
“ฉัน…” เซี่ยหลู่ลังเล
“ข้ามีเวลาไม่มากนัก ข้าสอนเจ้าได้แค่สิบปีหรือมากกว่านั้น และเจ้ายังต้องฝึกฝนทักษะ ‘ดาราสถิต’ ด้วย เจ้าจึงมีเวลาไม่มาก อย่าเสียเวลาเลย เราไปกันเถอะ ” แม่เฒ่าจวงกล่าว
“ค่ะ!”
ในที่สุดเซี่ยหลู่ก็ยินยอม
โจวอี้ชำเลืองมองแม่เฒ่าจวง จากนั้นก็หันกลับและเดินขึ้นไปชั้นบน
เขาอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า เพียงสิบนาทีต่อมา เขาก็ออกไปพร้อมกับจ้านหลิงอวิ๋น
ระหว่างทางไปเกาะซ่อนหมอก ไม่ว่าโจวอี้จะอยู่บนรถ เครื่องบิน หรือเรือ เขาก็นอนหลับไปตลอดทาง
เมื่อพวกเขาอยู่ห่างจากเกาะซ่อนหมอกเพียงไม่กี่กิโลเมตร พลังของเขาจึงได้รับการฟื้นฟูกลับมาจนเกือบจะสมบูรณ์
“ฟื้นแล้วเป็นยังไงบ้าง?” โจวหงเย่ออกมาจากห้องโดยสารและมาอยู่ข้าง ๆ โจวอี้
“ทุกอย่างปกติดีครับ”
โจวอี้มองไปที่เกาะซ่อนหมอกในระยะไกล สายตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
“เสี่ยวอี้ อาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังยืนยันจะพาอาไปที่เกาะซ่อนหมอก อยากให้อาอยู่ที่นี่และจัดการเรื่องที่เกาะแทนเหรอ?” โจวหงเย่ถาม
“ไม่ครับ แค่คุณปู่สามและคนอื่น ๆ ก็พอแล้ว” โจวอี้หัวเราะ
“แล้วทำไม?”
“เดี๋ยวอาก็รู้เองครับ”
ไม่นานนัก เรือโดย
