บทที่ 796 ปรุงโอสถหวนฟื้นสำเร็จ
โจวอี้นั่งเอกเขนกอยู่ข้างหน้าต่างห้องทำงาน
“ชีวิตไม่เที่ยง หลายสิ่งไม่อาจยืนยงตลอดไป หลายคนไม่อาจอยู่ค้ำฟ้า จงอยู่กับปัจจุบัน ไม่ว่าจะผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมามากมายแค่ไหน ท้ายที่สุดเราก็ยังต้องอยู่กับปัจจุบัน”
เขาอ่านข้อความนี้จากหนังสือแล้วค่อย ๆ คิดตาม
เวลาเป็นสิ่งที่โหดร้ายที่สุดในโลกนี้
ผู้คนควรอยู่กับปัจจุบัน
โจวอี้ปิดหนังสือและหลับตาลง เขาอยู่ที่เซินเจิ้นมาสามวันแล้ว สามวันที่ผ่านมาเขาได้ข่าวคราวมากมาย แต่มีสี่เรื่องที่สำคัญ
เรื่องแรกคือ ลูกสาวของเขาซึ่งอยู่ที่ซูโจวได้ไปช่วยเด็กหญิงคนหนึ่งที่ถูกรังแก จึงเผลอลงไม้ลงมือกับเด็กชายคนหนึ่งจนร้องไห้ไปฟ้องพ่อแม่
เรื่องที่สองคือ พวกนิกายอสูรดำปรากฏตัวใกล้ ๆ กับเกาะซ่อนหมอก และเผชิญหน้ากับคนจากคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลง ทั้งสองฝ่ายปะทะกัน แต่หลังจากสะบักสะบอมกันทั้งคู่ก็ถอนทัพ
เรื่องที่สามคือ แถวทะเลสาบเซียนหนู่มีกองกำลังในโลกผู้ฝึกยุทธ์มากมาย นำโดยคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลง ต่อสู้กับตระกูลโบราณและเป็นฝ่ายได้เปรียบ ทว่าสถานการณ์ก็ยังมาคุ
และเรื่องที่สี่คือ หูจื้อจวินกลับไปนิกายอสูรดำ ได้ความมาว่าสองวันมานี้ผู้แข็งแกร่งระดับผสานเต๋าหลายคนของนิกายอสูรดำ รวมถึงผู้แข็งแกร่งระดับบรรพจารย์ยุทธ์ออกไปบุกโจมตีพวกอเวจีโลหิต เข่นฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ของอเวจีโลหิตไปนับร้อยคน เป็นหลักฐานว่านิกายอสูรดำและอเวจีโลหิตได้แตกคอกัน
