บทที่ 784 บุญคุณจากการช่วยชีวิตพ่อ
กลิ่นอับชื้นคลุ้งอยู่ในห้องขังแสงสลัว
เฉินอันฉีนอนขดตัวหันหลังเข้ามุมอยู่บนเตียงเดี่ยวชิดกำแพงด้านใน ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยแววสิ้นหวัง
เธอฆ่าคน!
ที่ผ่านมาไม่ว่าจะหลับหรือตื่น เธอก็เห็นภาพอีกฝ่ายนอนตายไร้ลมหายใจบนพื้น
ก่อนหน้านี้เธอไม่เชื่อในโชคชะตา ทว่าตอนนี้เธอเชื่อแล้ว
เธอรู้สึกว่าสวรรค์คงต้องการลงโทษเธอ ก่อนหน้านี้เธอป่วยหนัก แต่โจวอี้ก็ช่วยรักษาจนรอดชีวิตมาได้ ทว่าตอนนี้กลับลงเอยในสถานการณ์น่าอนาถอีกครั้งเพราะเป็นฆาตกร
เธอรู้ว่าโจวอี้มีความสามารถ แต่คงไม่อาจฝ่าฝืนกฎหมายในข้อหาฆ่าคนตายได้
ต่อให้เขามีอำนาจก็เกรงว่าจะไม่มีทางช่วยเธอ
เธอจึงไม่ได้ติดต่อเขาไป
แม้แต่หม่าเซียวลี่ยังบอกให้เธอไปขอให้เขาช่วย แต่เธอก็หลอกอีกฝ่ายไปว่าได้ติดต่อไปแล้วแต่เขาเองก็ไม่มีหนทางช่วยเหลือ
ความจริงแล้วเธอไม่อยากให้เขามาเห็นเธอในห้องขัง
ใช่แล้ว เธอนึกอับอายที่ตกอยู่ในสภาพนี้
ณ ศาลพิจารณาคดี
ภายในส่วนสำนักงาน เกาเจี้ยนหลิงที่นั่งอ่านเอกสารอยู่ได้ยินเสียงเคาะประตู “เข้ามาได้”
“คุณเกาครับ มีคนมาขอพบครับ” ชายหนุ่มเดินเข้ามาบอกด้วยความนอบน้อม
“ใคร?”
“จางหม่านเยว่ รองผู้ตรวจการที่ดูแลพื้นที่จินหลิงอยู่ครับ มากับผู้ชายอีกคน”
จางหม่านเยว่เหรอ?
รองผู้ตรวจการจากจินหลิงคนนั้นน่ะเหรอ
มาที่นี่ด้วยตัวเองเพราะเรื่องอะไรกัน?
หรือจะมาฟ้องร้องคดีความด้วยตนเอง
เขาคิดไปสารพัด รอยยิ้มปรากฏขึ
