บทที่ 785 ได้มาพัวพันกันแล้ว
ทำไมถึงได้คุ้นเสียงนัก หรือจะหูฝาดไปเองนะ หรือเพราะคิดถึงเขามากเกินไป?
เฉินอันฉีค่อย ๆ ขยับตัวและเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นคนคุ้นเคยอยู่ตรงหน้า แววตาหดหู่ของเธอก็มีประกายสดใสวูบไหว
ทว่าทันใดนั้นสีหน้ากลับเศร้าสร้อยลง
เธอยกมือหยิกแขนตัวเอง
เจ็บนี่นา!
มันไม่ใช่ความฝัน!
เธอเงยหน้ามองอีกครั้งและเห็นคนคุ้นเคยคนเดิม ท่าทีของเธอดูตื่นตระหนกและลุกพรวดขึ้นมามองเขาด้วยแววตาเหลือเชื่อ
จากนั้น ภาพตรงหน้าเธอก็พร่าเลือน เมฆหมอกบดบังสิ่งที่เห็น เพียงไม่กี่อึดใจ น้ำตาก็รื้นขึ้นมา
โจวอี้ถอนหายใจและเดินไปอุ้มเธอขึ้นจากเตียง เขากอดเธออย่างอ่อนโยนและลูบหลังปลอบ “ไม่เป็นไรแล้วนะ ผมจะพาคุณออกไปเดี๋ยวนี้ ส่วนเรื่องคดีจะมีคนมาจัดการให้”
“ฮือ…”
เฉินอันฉีกอดเขาและร้องไห้โฮออกมาด้วยความอัดอั้นตันใจ
เธอไม่ได้อยากฆ่าใคร เพียงแค่เกลียดคนที่มาข่มเหงรังแกตนเอง จึงตบะแตกและเล่นงานอีกฝ่าย แต่ใครจะคิดว่าอีกฝ่ายจะอ่อนแอถึงขนาดนี้
เพียงหมัดเดียว!
เพียงหมัดเดียวเธอก็ทำให้คนตาย
ที่ผ่านมาเธอตกอยู่ในความหวาดกลัวและวิตกกังวล ยิ่งถูกคุมขังในศูนย์กักกันและส่งตัวมาที่นี่ก็ยิ่งทำให้รู้สึกสิ้นหวัง
ทว่าตอนนี้โจวอี้มาหาเธอแล้ว
ไม่เพียงแค่มาหา แต่ยังบอกว่าเธอไปจากที่นี่ได้ ทั้งยังให้คนจัดการคดีฆาตกรรมให้
ต่อจากนี้ไป เธอจะพลีกายถวายหัวให้กับโจวอี้แต่เพียงผู้เดียว ในใจรู้สึกว่าสวรรค์ยังเมตตาตนเองอยู่บ้าง จึงไ
