่งนี้ค่อยกลับมาทำงานที่โรงพยาบาลหนึ่งวัน หลังจากนั้นผมต้องไปเซินเจิ้น”
“คุณจะไปเซินเจิ้นทำไมคะ?”
“ไปหาอาหญิงครับ” โจวอี้กล่าว
แท้จริงแล้วเขารู้สึกผิดที่ต้องพูดเช่นนี้ เนื่องจากจุดประสงค์หลักของการเดินทางไปเซินเจิ้นไม่ใช่เพื่อไปหาโจวหงเย่ แต่เพื่อไปพบกับเซี่ยหลู่ และฝากแม่เฒ่าจวงไว้กับอีกฝ่าย
นอกจากนี้ เขายังต้องการไปที่เยี่ยเฉิง แม้ว่าเขาจะอยู่ที่นั่นได้ไม่นาน แต่เขาก็ต้องการไปตรวจสอบสถานการณ์ทางด้านของอู๋ซินเยว่ เนื่องจากเขาไม่ได้ไปเมืองเยี่ยเฉิงมาราว ๆ เกือบสองเดือนแล้ว และท้องของอู๋ซินเยว่ก็ใหญ่ขึ้นทุกวัน เขาไม่สามารถเพิกเฉยต่อเรื่องนี้ได้
“ได้ค่ะ คุณไปเถอะ!” ถังหว่านยิ้ม
โจวอี้รู้สึกผิด
เขานั่งลงข้างถังหว่าน ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ที่รัก คุณจะยกโทษให้ผมไหม ถ้าคุณรู้ว่าผมทำอะไรผิด”
“มันก็ขึ้นอยู่กับว่าอะไร ถ้าคุณกล้านอกใจฉัน ฉันจะทำให้คุณเป็นขันทีคนสุดท้ายในโลก” ถังหว่านแกล้งเขาด้วยรอยยิ้ม
ขันทีคนสุดท้ายในโลก?!
โจวอี้นั่งหนีบขาโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกผิดของเขาทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น ไม่เพียงแต่เขาจะโกหกเท่านั้น แต่เขายังมีผู้หญิงหลายคนอีกด้วย
“คุณฝึกเขียนต่อไปเถอะ! ฉันจะงีบหลับสักหน่อย รู้สึกง่วงนอนมาก” ถังหว่านยืนขึ้นและเดินไปทางประตู
ยังไม่ทันที่เธอจะออกจากห้องไป รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็ค่อย ๆ จางหายไป
เมื่อเร็ว ๆ นี้เธอได้รู้เกี่ยวกับบุคคลหนึ่ง
ผู้หญิง!
เธอคนนั้นไม่เพียงแต