บทที่ 774 พบเจอ
แม่เฒ่าจวงรอดไปได้
แม้ว่าเธอจะบาดเจ็บสาหัส แต่ก็ยังกัดฟันวิ่งหนีเอาชีวิตรอด
อันที่จริงเธอไม่ได้กลัวตาย ตอนนี้ความหวังสูงสุดของเธอคือการตายในสนามรบเคียงข้างสามีตนเองด้วยซ้ำ
ทว่ายังไม่ใช่ในตอนนี้
สามีเสี่ยงชีวิตเพื่อให้เธอมีโอกาสหลบหนี เธอจึงต้องคว้ามันไว้และส่งเรือเงาล้ำค่านี้กลับจีนให้ได้ หรือต่อให้…จะไม่สามารถส่งกลับจีนได้ก็ต้องหาที่ซ่อนไว้ จะปล่อยให้คนตระกูลว่านรุ่ยได้ไปไม่ได้เด็ดขาด
ห้ากิโลเมตร
สิบกิโลเมตร
ร้อยกิโลเมตร
สามร้อยกิโลเมตร
แม่เฒ่าจวงไม่รู้ว่าตนเองหนีมาไกลเท่าไหร่แล้ว ไม่รู้ว่าพ้นจากผู้แข็งแกร่งตระกูลว่านรุ่ยไปเท่าไหร่แล้วด้วยซ้ำ รู้เพียงแค่อาการเจ็บหนักของตนเองไม่สามารถหายได้ทันเวลา และการที่ต้องซมซานหลบหนีมาก็ยิ่งทำให้อาการทรุดลง
สิบนาที!
เธอทนได้อีกแค่สิบนาทีเท่านั้น หากภายในสิบนาทีนี้ยังไม่สามารถหาที่ซ่อนในดินแดนที่หนาวเย็นยะเยือกแห่งนี้ได้ คงมีแต่ความตายเท่านั้นที่รอเธออยู่
ทว่าก่อนตายก็ต้องซ่อนเรือเงาเอาไว้ให้ได้ หนทางที่ดีที่สุดคือการทุบพื้นน้ำแข็งและโยนมันลงไป ไม่ให้ลอยขึ้นมาเห็นแสงตะวันอีก
แม่เฒ่าจวงกัดปลายลิ้นอย่างแรงเพื่อขับไล่ความเหนื่อยล้า
หลังจากนั้น เธอได้กลิ้งตัวลงไปจากยอดเขา ถึงขั้นใช้ดาบยาวเปิดปากแผลบนแขนขณะกลิ้งลงไป ปล่อยให้ความชาขับไล่ความเจ็บปวด แต่ก็ยังรู้สึกตัวก่อนที่ภาพตรงหน้าจะเลือนราง
ท่ามกลางไอหมอกนั้น ดูเหมือนว่าเธอจะเห็นคนผ
