บทที่ 760 คนฝ่ายเราต่างหากที่น่ากลัว
โจวอี้ไม่ได้แนะนำปู่สามของตนอย่างโจวหมิงอวี้ให้เหลียงเหล่ยและเวิงหลิวกุ้ยรู้จัก รวมถึงหม่าเทียนฝู เซียวเต้าจื่อ และทีเร็กซ์ที่เพิ่งมาถึง
“พร้อมกันแล้วใช่ไหมครับ?” โจวอี้ถาม
“พร้อมแล้ว” โจวหมิงอวี้ยิ้ม
“เอาล่ะ งั้นก็ลงมือกันได้เลย! คืนนี้กวาดล้างพวกมันให้สิ้นซาก พยายามอย่าให้มีพวกเราตายในการต่อสู้ครั้งนี้นะครับ” โจวอี้เอ่ยเสียงเข้ม
“อื้ม!” โจวหมิงอวี้พยักหน้า
ทันใดนั้น โจวหมิงอวี้ หม่าเทียนฝู เซียวเต้าจื่อ และทีเร็กซ์ก็กลับไปยังเรือโดยสารลำหน้าที่ขนกล่องไม้ขนาดใหญ่ ในขณะที่มีเฉินซานและเหมิงเทียนอ้าวช่วยแบก
ห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร
ซือเจี้ยนอิงและเยี่ยนสือปายืนมองสถานการณ์ตรงหน้าอยู่ที่หัวเรือ สีหน้าของพวกเขายิ่งฉายแววงุนงง
“อาจารย์ คนของสำนักโอสถคงไม่ไปออกทะเลเพื่อแลกเปลี่ยนเสื้อคลุมคุ้มกันกับอาวุธหรอกใช่ไหม?” เยี่ยนสือปาถามด้วยความสับสน
“ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ” ซือเจี้ยนอิงรู้สึกว่าเกิดเรื่องผิดปกติขึ้น
“คนพวกนี้แปลกจริง ๆ ถ้าแค่แลกเปลี่ยนของทำไมต้องแล่นมากลางทะเลแบบนี้ด้วย ไม่เกินเหตุไปหน่อยเหรอ?” เธอพึมพำ
ใช่แล้ว! ทำไมต้องวุ่นวายเพื่อแลกเปลี่ยนกันขนาดนี้ด้วย?
ซือเจี้ยนอิงขมวดคิ้วและตั้งท่าจะพูดบางอย่าง ทว่าทันใดนั้นก็เห็นร่างหนึ่งพุ่งมาจากเรือลำหน้า เพียงไม่กี่อึดใจก็มาอยู่ตรงหน้าพวกเขา
“ท่านเจ้าสำนัก เจ้านายให้ผมมาขอบคุณที่มาช่วยต่อสู้ นอกจ
