บทที่ 759 พบกันกลางทะเล
เดิมทีซือเจี้ยนอิงคิดว่าการให้เสื้อคลุมคุ้มกันและตำราทักษะ ‘วิถีแสงโบกสะบัด’ กับโจวอี้ก็นับว่าเป็นของขวัญที่ใจกว้างมากแล้ว
แต่ปรากฏว่ามูลค่าของที่อีกฝ่ายมีกลับมากกว่าที่เขาให้ไปเสียอีก หรือว่าเขาเสียของขวัญไปให้เจ้าหนุ่มคนนี้ไปฟรี ๆ แล้ว?
ไม่มีทางหรอก…แม้จะไม่ได้ป้ายเจ้าสำนักคืนมา แต่เขาก็ได้มาดื่มชาด้วยกัน
เขาละอายใจและครุ่นคิดที่จะหาของขวัญไปมอบให้เพิ่ม แต่จะเอาอะไรไปมอบให้ดีล่ะ?
โจวอี้ตรวจสอบเสื้อคลุมคุ้มกันและอาวุธต่าง ๆ เมื่อเห็นว่ามีคุณภาพดีก็บอกให้เหมิงเทียนอ้าวเอาไปเก็บ ระหว่างดื่มชาก็พูดคุยกับซือเจี้ยนอิงไปพลาง ๆ
สี่ทุ่ม
โจวอี้หาวออกมา ก่อนจะบอกเสียงเนือยว่า “เอาล่ะ ดึกมากแล้ว เราต้องไปทะเลกันพรุ่งนี้ คงอยู่คุยต่อไม่ได้แล้ว คุณกลับไปพักผ่อนก่อน ถ้าเรามีโอกาสเจอกันอีกก็มาดื่มชาและพูดคุยกันนะครับ”
“คุณโจว ป้ายเจ้าสำนักนั่นน่ะ…”
“ป้ายอะไร มันคืออะไรล่ะครับ?” โจวอี้ทำทีเป็นงุนงง
“คุณ…”
“อ๋อ ผมจำได้แล้ว ของที่คุณใช้ขโมยของสินะ! แต่มันเป็นของคุณนี่ ทำไมถึงมาถามผมล่ะ? คิดว่าผมมีทักษะมากกว่าขโมยอย่างคุณเหรอครับ ผมจะไปขโมยของคุณได้ยังไง?” โจวอี้ถาม
“ไม่ใช่เรื่องขโมย แต่ว่าเป็นการขอร้อง หวังว่าคุณจะคืนให้เราหลังใช้เสร็จ” ซือเจี้ยนอิงยิ้มอย่างลำบากใจ
“ขอร้องเหรอ คำนี้ดูดีจัง” โจวอี้ลุกขึ้นก่อนจะเอ่ยด้วยท่าทีอารมณ์ดี “ถ้าผมเจอมันแล้วจะคืนให้ก็แล้วกัน ตอนนี้กลับ