ลพฤกษาให้งอกเงยมาขวางตรงหน้าตนอย่างรวดเร็วพลางถอยออกไป
ตู้ม!
พลองของเจียงผิงอันฟาดลงใส่เถาวัลย์แตกกระจาย
สีหน้าของเซวียจวิ้นแปรเปลี่ยนต่อเนื่อง เขารู้ว่าเจียงผิงอันด้อยกว่าตน แต่เขาถูกจำนงศึกของเจียงผิงอันกระทบกระเทือนจิตใจ ทำให้จำนงศึกของตัวเขาเองเสียหาย
การโจมตีอันสะเทือนถึงจิตใจเช่นนี้ป้องกันยากที่สุด
เซวียจวิ้นสูดหายใจลึก ๆ เตือนตนเองซ ้า ๆ ในใจว่า ‘ทุกสิ่งเป็นเพียงมายา อย่าได้หวั่นไหวคล้อยตาม เจ้านี่ไม่มีเขตแดนด้วยซ ้า เขาเอาชนะข้าไม่ได้หรอก!’
เขาควบคุมเถาวัลย์ให้รัดพันตัวเจียงผิงอันต่อไป
ครั้งนี้ เขาใช้วิชาลับพิเศษ ‘เถาวัลย์พิษ’ ร่วมด้วย
นี่เป็นวิชาลับสายสนับสนุนสุดชั่วร้าย เพียงสัมผัสถูกเถาวัลย์ก็เท่ากับถูกพิษ
พิษนี้บรรจุกฎเกณฑ์ระดับสูง สามารถปนเปื้อนปราณเซียนของศัตรูได้
ขอเพียงศัตรูใช้ปราณเซียน พิษก็จะกระจายไปทั่วกายอย่างเร็วจี๋กระทบต่อการทำงานร่างกาย
หากรักษาไม่ทันเวลา ก็จะเป็นอันตรายถึงชีวิตได้โดยตรง
แม้ชีวิตของเจียงผิงอันจะไม่ดับสลายในชั่วกาลอันสั้น แต่นี่ก็จะกระทบต่อการกระทำของเจียงผิงอัน ใช้เวลาช่วงนี้ฆ่าเขาได้
เถาวัลย์พิษไต่โอบเท้าเจียงผิงอัน ส่งพิษร้ายเข้าสู่กาย และเมื่อเขาใช้ปราณเซียน พิษก็กระจายไปทั่วตัว
มุมปากเซวียจวิ้นยกยิ้ม “เจ้าโง่นี่ ยังไม่รู้อีกว่าสถานการณ์ร้ายแรงแค่ไหน”
เซวียจวิ้นไม่รีบร้อนโจมตี เขาจะให้พิษเล่นงานร่างกายของเจียงผิงอันก่อนแล้วค่อยปิดฉากสังหาร
