บทที่ 748 ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายคือพี่เขยของฉัน!
เดือนเมษายน
นอกจากไผ่แล้วยังเผยดอกท้ออยู่สองสามกิ่ง
ฝูงเป็ดล่วงรู้ก่อนใครยามเมื่อแม่น้ำในฤดูใบไม้ผลิอุ่นขึ้น
โจวอี้ยืนอยู่ใต้ต้นวิลโลว์เขียวขจีริมทะเลสาบเทียมในช็องเซลิเซ่ ลานติง วิลล่า ฟังเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของลูกสาวสองคน ความเหนื่อยล้าของเขาหายไปเป็นปลิดทิ้ง
นับตั้งแต่เขาไปที่โรงพยาบาลแพทย์แผนจีนจินหลิงเพื่อลาออกและล้มเหลว เขาก็ออกไปเที่ยวเล่นกับภรรยาและลูก ๆ หรือไม่ก็ต้มยาอี้เฉินอย่างเมามัน
กระทั่งในที่สุด ยาต้มอี้เฉิน 20,000 ขวดที่เขาค้างอยู่ก็เสร็จสิ้นทั้งหมด
“คุณคิดอะไรอยู่?” ถังหว่านค่อย ๆ เดินเข้ามาหาโจวอี้ และถามด้วยรอยยิ้ม
“ผมคิดว่า ถึงเวลาไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจครรภ์หรือยัง” โจวอี้หัวเราะ
“ไม่ต้องรีบ ยังไม่ถึงเวลา” ถังหว่านทัดปอยผมที่หู ก่อนจะเหลือบมองลูกสาวทั้งสองที่กำลังวิ่งไล่จับ แล้วพูดเบา ๆ ว่า “พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของเหมียวเหมี่ยว เราควรจัดงานวันเกิดให้เธอไหม?”
วันเกิดเหมียวเหมี่ยว?
โจวอี้ชะงักไปและสาปแช่งตัวเองที่โง่งม
ตั้งแต่ลูกสาวของเขาเกิดมา เขาไม่เคยฉลองวันเกิดกับเธอเลยนี่นา!
ครั้งนี้เขาต้องทำได้ และจะต้องมีการเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่
“แม่กับย่าของคุณมีเวลาไหม เราควรชวนพวกเขามาที่จินหลิงไหม?” โจวอี้ถาม
“พ่อกับแม่กำลังเดินทาง ส่วนคุณย่าอยู่ที่บ้านลุงของฉัน เหมียวเหมี่ยวแค่ฉลองวันเกิด อย่ารบกวนพวกเขาเรื่องการ
