บทที่ 745 เซี่ยหลู่ฟื้นแล้ว
วิถีแห่งสวรรค์ยุติธรรมเสมอ โจวอี้พลันรู้สึกว่าตนเองโชคดีเหลือเกิน ตระกูลหนานกงถูกกลุ่มคนนิรนามโจมตีทำให้บาดเจ็บสาหัส เขาเป็นคนช่วยชีวิตพ่อของหนานกงเหยาเอาไว้ หนานกงเหยาเองอาจสะกดรอยตามศัตรูของตระกูลมาถึงเมืองเยี่ยเฉิงและรู้แผนของนิกายอเวจีโลหิตเข้า จึงบังเอิญช่วยชีวิตเขาและพรรคพวกเอาไว้ได้
ถึงอย่างไรเขาก็ติดค้างบุญคุณครั้งใหญ่นี้!
โจวอี้ยิ้มพลางส่ายหน้า เตรียมลุกขึ้นไปสำนักงานใหญ่คณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงเพื่อพาตัวหนานกงเหยากลับมารักษาให้หายดี
ทว่าเขากลับปล่อยมือจากเซี่ยหลู่ไม่ได้
เมื่อละสายตาไปมองหน้าเธอก็เห็นว่าเธอลืมตาขึ้นและจับมือเขาเอาไว้
ฟื้นแล้วเหรอ?
เธอฟื้นแล้วเหรอ?
โจวอี้ตกใจและรีบเข้ามาถามเธอด้วยความเป็นห่วง “เซี่ยหลู่ รู้สึกยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”
“เจ็บไปหมดนั่นแหละ” น้ำเสียงเซี่ยหลู่อ่อนระโหยโรยแรง แต่ยังมีรอยยิ้มประดับใบหน้า
“ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวผมจะดูแลให้คุณกลับมาแข็งแกร่งและอ้วนท้วนเอง”
โจวอี้เห็นว่าเธอยังพูดหยอกล้อได้ก็เบาใจ เขาค่อย ๆ ประคองเธอลุกขึ้นนั่งอย่างระมัดระวัง ก่อนจะรีบตรวจชีพจรให้เธอ เขาพบว่าชีพจรเธอเต้นอ่อน แต่เส้นชีพจรที่เสียหายเชื่อมต่อกันเรียบร้อยดีแล้ว อวัยวะภายในได้รับการรักษาด้วยโอสถฟื้นฟู ไม่เพียงแต่จะกลับมาเป็นปกติเท่านั้น แต่ยังอาการดีขึ้นมาก แม้แต่เส้นชีพจรที่เสียหายก็รักษาหายดีแล้ว
“แข็งแรงน่ะดี แต่ไม่เอาอ้ว
