บทที่ 735 ต่างคนต่างคิด
บนถนนห่างจากภัตตาคารฝูหมั่นไปราว ๆ หนึ่งกิโลเมตร โจวอี้ เหลียงเหล่ย และเวิงหลิวกุ้ย ต่างมีรอยยิ้มบนใบหน้า
การเข้าไปทำลายแผนของนิกายเร้นลับทำให้พวกเขาสะใจมาก
“ผู้อาวุโสทั้งสอง ผมนึกบางอย่างขึ้นได้” โจวอี้เอ่ยขึ้น
“คิดแผนร้ายอะไรขึ้นมาได้อีกล่ะ?” เหลียงเหล่ยถามพลางกลั้วขำ
“สำหรับนิกายเร้นลับจะเรียกว่าเป็นแผนร้ายก็ได้ครับ แต่สำหรับสำนักโอสถมันน่าจะเป็นเรื่องดี” โจวอี้ยิ้ม
“ไหนว่ามา!” เหลียงเหล่ยเริ่มสนใจ
“ต่อไปเคล็ดวิชา ‘ดาราสถิต’ ต้องโด่งดังแน่ นิกาย ตระกูล และองค์กรใหญ่ ๆ เอาไปฝึกล่วงหน้าได้ไม่กี่ปี ในเมื่อนิกายเร้นลับแอบขายเคล็ดวิชานี้เพื่อเอากำไร ทำไมสำนักของเราจะทำบ้างไม่ได้”
“ไม่มีทาง” เหลียงเหล่ยรีบส่ายหน้า
“ผู้อาวุโส เราจะปล่อยให้นิกายเร้นลับหาประโยชน์คนเดียวไม่ได้สิ ไม่ใช่แค่สำนักโอสถของเราเท่านั้นนะ แต่ผมจะติดต่อประธานคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงอย่างเหลียงชิงไห่ด้วย ถึงยังไงนิกายเร้นลับก็ทำลงไปอยู่แล้ว แล้วก็ไม่สามารถปิดบังเคล็ดวิชานี้ได้ด้วย ถ้าเราอยากเอามาหาเงิน ขอแค่คณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงเห็นชอบ สำนักของเราก็จะขายได้ ต่อให้ถูกเปิดโปงในอนาคตก็ยังมีคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงคอยหนุนหลัง! จะต้องกลัวอะไรไปล่ะ” โจวอี้วิเคราะห์
“ก็มีเหตุผลนะ” เวิงหลิวกุ้ยเริ่มเห็นด้วย
“แล้วคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงจะยอมตกลงเหรอ?” เหลียงเหล่ยถามด้วยความกังวล
“ถ้าเหลียง
