บทที่ 736 ชอบจริง ๆ
โจวอี้ตื่นขึ้นมาภายในห้อง น่าแปลกที่เขานอนหลับสนิทจนนาฬิกาชีวิตที่มักคงที่ไม่ทำงานในวันนี้
เมื่อมองเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์ก็อดจะส่ายหัวและยิ้มอ่อนไม่ได้
สิบโมงเช้าแล้ว
เขานอนไปแปดชั่วโมงเต็ม
ทันใดนั้นก็นึกถึงน้ำซุปที่เซี่ยหลู่เอามาให้ตอนเตรียมตัวอาบน้ำเมื่อคืน
หรือว่า…
เป็นเพราะน้ำซุปชามนั้น?
โจวอี้รีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะลงไปที่ห้องนั่งเล่นชั้นล่าง เซี่ยหลู่นอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น มือพลิกอ่านนิตยสารแฟชั่น ด้านซ้ายมีอู๋ซินเยว่ที่ก็พลิกอ่านเอกสารอยู่เช่นกัน
“เซี่ยหลู่ เมื่อคืนคุณให้ผมกินซุปอะไรลงไป?” โจวอี้ถาม
“ซุปครีมเห็ดใส่เนื้อปูไง!” เธอเงยหน้าสวย ๆ ขึ้นมาพลางยิ้มหวาน
“ได้ใส่อย่างอื่นลงไปหรือเปล่า?” เขาถามต่อ
“ใส่สิ”
“ใส่อะไรลงไป?”
“ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย ก็แค่ยานอนหลับ เมื่อคืนนายนอนหลับสนิทเลยใช่ไหมล่ะ ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ฉันแค่ใส่วัตถุดิบที่ช่วยให้นายหลับสบายเพราะช่วงนี้นายดูยุ่ง ๆ แต่ละวันนอนหลับไปได้นิดเดียวเอง” เซี่ยหลู่เผยสีหน้าภาคภูมิใจ
โจวอี้กุมขมับและยิ้มเอือมระอา เขารู้จักคนทั้งหญิงชายมาเยอะแยะ นี่เป็นครั้งแรกที่เจอคนที่กล้าวางยาเขาในซุป สิ่งที่ทำให้เหลือเชื่อที่สุดคือการที่เขาเป็นศิษย์ของสำนักโอสถแห่งโลกผู้ฝึกยุทธ์ ได้รับสืบทอดตำแหน่งจากเจ้าสำนักโอสถมาโดยตรง แต่กลับไม่รู้ว่ามียานั้นอยู่ในน้ำซุป
หรือจะใส่มาในปริมาณน้อย?
หรือระดับวรยุท
