บทที่ 727 เข้าถ้ำเสือวังมังกร
โจวอี้เคยดูทีวีมาบ้าง พวกแวมไพร์ในหนังพวกนั้นถือว่าเลือดสด ๆ เป็นอาหารหลักของพวกมัน เขาไม่เคยคิดว่าความจริงก็เป็นเช่นนั้น เป็นไปได้ไหมว่าผู้กำกับที่สร้างหนังแวมไพร์จะรู้เกี่ยวกับการมีอยู่ของแวมไพร์จริง ๆ และเข้าใจพวกเขาดีเสียด้วยซ้ำ
แต่เมื่อไป๋หลิงต้องการดื่มเลือด แล้วโจวอี้ควรไปเอาเลือดจากไหนให้เธอล่ะ?
โจวอี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็มองไปที่ไป๋หลิงแล้วถามว่า “เธออยากทำงานในโรงพยาบาลไหม?”
“ฉันทำงานไม่ได้” ไป๋หลิงพูดอย่างหดหู่
“ทำไม?”
“ฉันเกลียดแสงแดด แม้ว่ามันจะไม่ทำร้ายฉันมากนัก แต่ฉันเคยชินกับการอยู่บ้านตอนกลางวันและออกไปตอนกลางคืนเท่านั้นค่ะ” ไป๋หลิงพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น
“ไม่เป็นไร ฉันจะสร้างธนาคารเลือดเล็ก ๆ ให้เธอทีหลังแล้วกัน เธอจะดื่มมันเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ห้ามแปลงร่างต่อหน้าคนทั่วไป ไม่อย่างนั้นมันจะสร้างปัญหาให้เรา” โจวอี้กล่าว
“ขอบคุณค่ะ เจ้านาย” ไป๋หลิงขอบคุณเขาอย่างจริงใจ
สิบนาทีต่อมา
ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังคุยกัน กลิ่นอายที่พลุ่งพล่านพลันพุ่งมาจากระยะไกล และบุคคลนั้นกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วโดยใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีในการเข้าไปในวิลล่า
หวือ! หวือ! หวือ!
ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วจากภายในอาคาร
โจวอี้ไม่ได้ออกไป แต่รีบเข้าไปในห้องนอนของอู๋ซินเยว่ให้เร็วที่เร็วที่สุด เมื่อเห็นว่าเธอยืนอยู่ข้างหน้าต่างแล้ว โจวอี้จึงเดินไปอยู่ด้านข้า
