ตอนที่ 726 เจ้านาย ฉันอยากดื่มเลือด
นักโทษสภาพไม่สู้ดียี่สิบคนที่ถูกล่ามโซ่เดินเรียงแถวเข้ามาในคุก ส่วนใหญ่สีหน้าดูสิ้นหวังเต็มที
คนที่รั้งท้ายแถวเป็นชายชราผมขาวทั้งหัว เขาเป็นคนตัวเตี้ย สวมชุดจงซานสีเทา มุมปากมีรอยแผลเป็นเด่นชัด แววตาเฉยชาราวกับเห็นทุกคนตรงหน้าปราศจากชีวิต
โจวอี้รับรู้ได้ถึงพลังร้ายกาจจากอีกฝ่าย
“หม่าเทียนฝูเหรอ?” เหลียงเหล่ยที่ยืนอยู่ด้านหลังโจวอี้เอ่ยชื่ออีกฝ่ายขึ้นมา
“นั่น…” หม่าเทียนฝูชะงัก สายตาเย็นชากวาดมองมาทางเหลียงเหล่ยและเวิงหลิวกุ้ย
“เราไม่ได้เจอกันมาหกสิบหรือเจ็ดสิบปีแล้วหรือเปล่า? นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะตกอยู่ในสภาพนี้” เหลียงเหล่ยถอนหายใจ
“เหอะ!” หม่าเทียนฝูแค่นเสียงบอก ทว่ากลับถูกแส้ยาวฟาดลงอย่างรุนแรง
ชายบึกบึนเจ้าของใบหน้าโหดเหี้ยมมองมาที่เขาราวกับหมูกับหมาและตะโกนว่า “เดินไป! ถ้าขัดขืน ฉันเล่นงานแกน่วมอีกแน่!”
หม่าเทียนฝูก้าวเท้าเดินต่อ และในที่สุดก็ถูกขังอยู่ในกรงเหล็ก
“ผู้อาวุโสเหลียง คนรู้จักเหรอ?” โจวอี้ถาม
“อืม!”
“ไม่อยากช่วยเหรอ?”
“ช่างเขาเถอะ! เจ้านั่นใช้ชีวิตด้วยความเกลียดชังมาเป็นร้อยปีแล้ว ช่วยเขาไปจะเดือดร้อนสำนักโอสถซะเปล่า” เหลียงเหล่ยส่ายหน้าขณะบอก
“เกลียดชังเหรอ ใครคือศัตรูของเขาครับ?” โจวอี้ถามด้วยความสงสัย
“นิกายเร้นลับไง”
นิกายเร้นลับ?
โจวอี้นึกตงิดใจและนึกบางอย่างขึ้นมาได้ทันที เขาตัดสินใจจะช่วยหม่าเทียนฝู ต่อให้สุดท้ายจะใช้ประโยชน์
