บทที่ 713 เตาที่เจ็ด
ณ ท่าเรือซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 10 กิโลเมตร เฉินเหว่ยเย่พร้อมด้วยผู้บริหารหลายคนจากบริษัทของเขากำลังตรวจสอบท่าเรือ นี่เป็นท่าเรือส่วนตัวขนาดเล็กและเป็นดินแดนของเขา
“เธอตอบตกลงหรือยัง?” จู่ ๆ เฉินเหว่ยเย่ก็ถามขึ้น
“ยังครับ!”
“เราต้องหาทางทำให้เธอตอบตกลง เราต้องให้สินค้าของสตาร์มูนกรุ๊ปของเธอเข้าออกผ่านท่าเรือของเรา บอกเธอว่าตราบใดที่เธอตกลง เราจะเสนอราคาที่ต่ำกว่าตลาดและให้ส่วนลด 10% สำหรับค่าเช่าโกดัง” เฉินเหว่ยเย่กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
“ครับ ผมจะติดต่อคุณอู๋ซินเยว่ในภายหลัง”
“อืม!”
เฉินเหว่ยเย่พยักหน้าและกำลังจะพูดคุยเรื่องอื่น ๆ ต่อ ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและเห็นว่าเป็นพ่อบ้านที่โทรมา ซึ่งมันทำให้เขางงงวย
เขารู้ว่าหากไม่มีเรื่องสำคัญเกิดขึ้นที่บ้าน พ่อบ้านมักจะไม่โทรหาเขา
อาจเป็นเพราะ…ลูกชายของเขาก่อเรื่องอีกแล้วงั้นเหรอ?
ทันทีที่เฉินเหว่ยเย่นึกถึงเรื่องนี้ เขาก็รีบกดรับสายทันทีและถามว่า “ลุงฟู่ โทรมามีอะไรหรือเปล่า?”
“นายท่าน คุณควรกลับบ้านเดี๋ยวนี้ มีเรื่องใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น”
“เรื่องใหญ่อะไร?” ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีของเฉินเหว่ยเย่เข้มข้นขึ้นมา
“คือว่านายน้อย เขาพาชายหนุ่มคนหนึ่งกลับมาบ้าน แล้วก็เรียกว่าอาจารย์ตลอดเวลา และแสดงความเคารพอย่างยิ่ง ประจบสอพลอต่อหน้าอีกฝ่าย ที่สำคัญที่สุด เขาพาคนที่เรียกว่าอาจารย์ไปที่ชั้นใต้ดินชั้นสอง
