บทที่ 714 ถูกขวางทาง
อักขระ ‘กำจัด’
โจวอี้ดูแปลกใจ เขานึกไม่ถึงว่าตนเองจะย่ำจนรองเท้าเหล็กสึกไม่พบพาน ยามได้มากลับไม่เสียเวลา[1]
ตอนนี้เขาได้เตาหลอมสยบวิญญาณอันมีค่าเตาที่เจ็ด ซึ่งมีอักขระ ‘กำจัด’ อยู่ภายใน และภายในไม่กี่วินาทีก็ได้พลังศักดิ์สิทธิ์ในการ ‘กำจัดสรรพสิ่ง’
ในจังหวะนี้เอง เขารับรู้ได้ถึงพลังวิญญาณที่เพิ่มขึ้นมาก
โจวอี้หันไปมองเฉินเฉินและยิ้มในใจ ถ้าแค่มาดูสมบัติของพ่ออีกฝ่ายแล้วสะบัดก้นหนีไปก็ได้ มันก็คงจะไม่ทำให้เฉินเฉินได้ประโยชน์อะไร
ทว่าตอนนี้ กลับติดหนี้บุญคุณมหาศาล จะแค่สะบัดก้นหนีไปคงไม่ได้ แต่เพียงแค่อยู่ ๆ จะยอมรับอีกฝ่ายเป็นศิษย์ก็จะดูไม่สมเหตุสมผลเกินไป หรือต่อให้เขายอมรับแต่เกรงว่าอาจารย์และผู้อาวุโสของเขาคงจะไม่ตอบตกลง แม้แต่บรรพบุรุษสำนักโอสถยังอาจไม่เห็นด้วย
แล้วควรทำอย่างไรดี?
โจวอี้ครุ่นคิดอยู่ครึ่งนาทีก็เริ่มมีความคิดบรรเจิด
เฉินเฉินเกาหูและแก้ม เมื่อเห็นท่าทีผิดปกติของโจวอี้ก็โพล่งบอกทันทีว่า “อาจารย์ คุณสนใจเตาหลอมเล็ก ๆ พวกนี้เหรอ ถ้าชอบก็เอาไปได้เลยนะครับ”
“เอาสิ!” โจวอี้ค่อย ๆ พยักหน้า
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินเฉินก็ลิงโลดขึ้นมา เขาไม่ได้กลัวโจวอี้เอาไป แต่กลัวจะไม่เอาไปต่างหาก
ทว่าแค่เตาหลอมเล็ก ๆ มีค่าน้อยเกินไป จะใช้เป็นเครื่องแสดงความเคารพท่านอาจารย์ได้อย่างไร
เฉินเฉินลังเล ก่อนจะวิ่งไปชี้บางอย่างในตู้กระจกที่อยู่ห่างไปเจ็ดแปดเมตรและตะโกนว่า “ท