บทที่ 715 เปลี่ยนท่าที
ความโกรธในใจเฉินเหว่ยเย่จางลงไปมาก เขามองโจวอี้และพยักหน้าเงียบ ๆ
เขาเคยได้ยินชื่อเสียงของศิษย์สำนักโอสถซึ่งค่อนข้างเป็นไปในทางที่ดี เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าเจ้าลูกชายนอกคอกของตนจะได้มาข้องเกี่ยวกับศิษย์สำนักโอสถ นอกจากนั้นยังเป็นศิษย์ที่ค่อนข้างน่าสนใจด้วย
เขาจะไม่รู้นิสัยลูกชายได้อย่างไร ไปทำอีท่าไหนถึงได้ไปยุ่งเกี่ยวกันได้ก็ไม่รู้
“ผมรู้เรื่องนิสัยคนของสำนักโอสถมาบ้าง พวกเขาไม่ได้เป็นคนเลวร้ายจริง ๆ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีหลายคนฝึกวิชาแพทย์เพื่อช่วยผู้คน ถ้า…ถ้าคุณชอบเตาหลอมนี้จริง ๆ ผมจะยกให้” เฉินเหว่ยเย่เอ่ยอย่างขึงขัง
“ไม่มีการยกให้ ไม่มีการให้ของตอบแทน ต้องจ่ายเงินเท่านั้นครับ” โจวอี้พูดพลางชี้ไปทางเฉินเฉินและกล่าวต่อไปว่า “เขาอยากนับถือผมเป็นอาจารย์ แต่ผมรับเขาเป็นศิษย์ไม่ได้จริง ๆ ถ้าคุณยอมขายเตาหลอมนี้ให้ ผมจะสอนวิชาให้เขาและยกโอสถคุณภาพสูงให้คุณด้วย”
“หืม…”
เฉินเหว่ยเย่ค่อนข้างแปลกใจมากทีเดียว เขาไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์แต่ก็รู้จักอยู่หลายคน ทั้งหมดเป็นบอดี้การ์ดที่ค่าตัวแพง ย่อมรู้การฝึกวิชาและรู้ว่าโอสถหมายถึงอะไร
จริงเหรอ?
ต่อให้ตระกูลของเฉินเหว่ยเย่ร่ำรวยเป็นหมื่นล้าน ตอนนี้เขาก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้
ตุ้บ!
เฉินเฉินก้าวไปข้างหน้าก่อนจะคุกเข่าตรงหน้าผู้เป็นพ่อ โขกหัวสามครั้งและค้างอยู่อย่างนั้นก่อนจะเงยหน้าขึ้น “พ่อครับ ตั้งแต่เล็กจนโต ผมเคยไม่รู้ความและทำให้พ
