จวอี้” อู๋ซินเยว่หัวเราะ
“จริงค่ะ”
ภายในห้องครัวที่กว้างขวาง
โจวอี้มองไปที่ครัวสไตล์ตะวันตกที่ดูสะอาดตาและเป็นระเบียบ จากนั้นจึงเปิดตู้เย็นในครัว หยิบส่วนผสมต่าง ๆ ออกมา วัตถุดิบเหล่านี้สดมาก เห็นได้ชัดว่าเพิ่งส่งมาเมื่อเช้า
“ท่านอาจารย์ ให้ผมทำอะไรดี?” เฉินเฉินถกแขนเสื้อขึ้น ดูเหมือนว่าเขาพร้อมที่จะช่วยเหลือ แต่เขาแอบประหม่าเล็กน้อย เพราะเขาไม่เคยทำอาหารมาก่อน นับประสาอะไรกับการเข้าครัว
“ทำอาหารเป็นไหม?” โจวอี้ถาม
“ก็…เอ่อ…ไม่” เฉินเฉินยอมรับอย่างงุ่มง่าม
“ไม่เป็นไร งั้นช่วยเลือกผักหน่อย”
“เลือกยังไงครับ” เฉินเฉินถามด้วยความสงสัย
“ไม่รู้วิธีเลือกผัก?”
“ผมไม่เคยทำมาก่อน”
“ถึงไม่เคยกินหมู นายก็น่าจะเคยเห็นหมูใช่ไหม” โจวอี้ถาม เขาหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก
“เอ่อ ผมไม่เคยเห็นใครเลือกผักเลย” เฉินเฉินเกาหัว
โอ้ พระเจ้า!
นี่คือผู้ชายที่ไม่เคยใช้แรงงานและไม่รู้พื้นฐานในการใช้ชีวิต ดูท่าว่าคงมีชีวิตที่สุขสบายมาตั้งแต่ยังเด็ก
“แล้วจะมาทำพระแสงอะไร ไป ๆๆ ไปนั่งตรงนู้นเลย” โจวอี้พูดอย่างหงุดหงิด พลางโบกมือไล่เฉินเฉินออกจากห้องครัว
ก่อนหน้านี้ผู้คนจะคอยเอาใจและคอยประคบประหงมเฉินเฉินอยู่เสมอ แต่ประสบการณ์ในวันนี้ช่างพิเศษ
เขาโดนด่า เกือบจะกลายเป็นอาหารฉลาม เห็นเทพเซียนตีกัน และตอนนี้เขาถูกอาจารย์ไล่ตะเพิดด้วยซ้ำ
น่าสนใจ!
เฉินเฉินยืนพิงประตูด้วยรอยยิ้ม เฝ้าดูโจวอี้ทำกับข้าว
เขาคิดว่าอาจารย์ของเข
