ตอนที่ 709 อาจารย์! ในที่สุดผมก็ได้พบคุณ!
พลังดวงดาวพลุ่งพล่านไหลเวียนไปตามชีพจรคล้ายแม่น้ำเชี่ยวกรากแผ่ซ่านไปทั่วกาย ต่อให้โจวอี้ไม่ใช้พลังจากไม้เท้าหัวมังกรรวมกับพลังดวงดาว แต่เขาก็กำราบถังหลินเฟิงกับฉู่มู่เฟิงได้แล้ว
ทว่าเขาไม่ได้สนใจจะเอาเป็นเอาตายกับสองคนนี้ พลังจากอักขระ ‘ยากเข็ญ’ ถูกปลดปล่อยออกมาทันที เกิดกระแสลมพัดในรัศมีเป็นกิโลเมตรในบริเวณที่ทั้งสามตะลุมบอนกันอยู่ ไม่เพียงเท่านั้นยังมีผลต่อความเร็วและวิถีลมอีกด้วย
ถังหลินเฟิงและฉู่มู่เฟิงรู้สึกต่างออกไป พวกเขารู้ดีถึงความผิดปกติ ทันใดนั้นก็รู้สึกเหมือนติดหล่มโคลน
เกิดอะไรขึ้น?
พวกเขาหวาดหวั่นแต่ยังแข็งใจไม่ยอมก้าวถอย
โจวอี้มองเหยียดและปล่อยพลังจากอักขระ ‘เพิ่ม’
ทันใดนั้นเอง ลมหายใจพลันถี่กระชั้น แสงทองพวยพุ่งจากไม้เท้าหัวมังกร ด้วยความเกื้อหนุนของปราณฟ้าดินและปราณอีกนับไม่ถ้วน
เขาเข้าปะทะกับดาบหวังให้อีกฝ่ายสิ้นท่า
ปัง[
เคร้ง!
ง่ามนิ้วของถังหลินเฟิงฉีกขาด ดาบยาวในมือสั่นระริก ร่างกายเหมือนว่าวผุพังที่กระเด็นลอยร่วงลงไปในท้องทะเล
ดาบยาวในมือฉู่มู่เฟิงหักทีละน้อย คมดาบแตกร้าวกดลึกเข้าเนื้อจนเห็นกระดูก เจ้าตัวพ่ายแพ้ร่วงลงทะเลห่างออกไปหลายร้อยเมตรเช่นกัน
“แค่ทีเดียวก็ทนไม่ไหวซะแล้ว”
โจวอี้ยืนตระหง่านด้วยท่าทีภาคภูมิใจ
ถังหลินเฟิงกับฉู่มู่เฟิงกระอักเลือดขณะโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา ทว่าทันทีที่ผุดขึ้นมาก็ได้ยินคำพูดของโจวอี้ ความโก
