ต่อหน้าการลอบโจมตีนี้ สีหน้าเจียงผิงอันหาสะทกสะท้านหรือประหลาดใจไม่
คนในภพเซียนเหล่านี้มากพรสวรรค์ แต่ผู้ฝึกตนระดับนี้ยังเยาว์เกินไป คิดว่าพูดสองสามคำก็หลอกคู่ต่อสู้ให้เชื่อได้
ชายสวมหมวกไม้ไผ่สานผู้นี้ควบคุมเขตแดนพสุธา ขณะลอบโจมตีก็ควบคุมพื้นใต้เท้าเจียงผิงอันไปด้วย
เจียงผิงอันระวังไว้ล่วงหน้าแล้ว เขาทะยานสูงพ้นพื้นดินไปทันที
“เหินขึ้นฟ้าก็ไร้ประโยชน์!”
ชายสวมหมวกไม้ไผ่สานเร่งเขตแดนปฐพี พื้นดินพลันม้วนตัวขึ้นปกคลุมทั่วทั้งพื้นที่ คลุมตัวเจียงผิงอันไว้เป็นก้อนพสุธา
“จบแล้วล่ะ”
มุมปากชายสวมหมวกไม้ไผ่สานยกยิ้ม นี่คือ ‘กัมปนาท’ วรยุทธ์เซียนที่เขาเรียนมา แม้ขอบเขตของเขาจะมิอาจแผลงฤทธิ์แท้จริงของวิชานี้ได้ แต่ก็เพียงพอรับมือผู้ฝึกตนที่เพิ่งเข้าสู่ระดับเขตแดนได้เหลือเฟือ
“ระเบิด!”
ชายสวมหมวกไม้ไผ่สานตวาดเบา ๆ แล้วก้อนปฐพีอันบรรจุอำนาจเขตแดนก็ระเบิดเปรี้ยง อำนาจชวนสะพรึงกระจายตัวหลายสิบลี้ ถอนรากพฤกษาด้วยแรงลมพัดกระแทก
ขณะที่ชายสวมหมวกไม้ไผ่สานคิดว่าเจียงผิงอันถูกระเบิดไปแล้วนั้นเอง เขาก็ต้องผงะเมื่อพบว่าร่างของอีกฝ่ายมิได้ระเบิด แต่ถูกห่อหุ้มด้วยก้อนกลมสีดำ ขวางแรงระเบิดไว้
อัสนีสีดำแล่นพล่านไปรอบ ๆ ก้อนกลมสีดำนั้น
“อัสนีดำ?”
ตั้งแต่เกิดมา ชายสวมหมวกไม้ไผ่สานเพิ่งเคยได้เห็นอัสนีดำเป็นครั้งแรก
คนผู้นี้เป็นผู้ฝึกตนธาตุสายฟ้าหรือ?
ผู้อาวุโสทั้งหลายที่เข้าร่วมการเดิมพันให้ความสนใจเจียงผิงอัน
