ผมขอถามบางอย่างได้ไหมครับว่าเหตุผลที่คุณมาที่นี่ในครั้งนี้คืออะไร? เท่าที่ผมรู้ เกาะซ่อนหมอกอยู่ห่างจากเกาะไซปันไม่ไกลนัก”
“เราเป็นเพื่อนกันถามได้อยู่แล้ว แน่นอนว่าผมไม่ปิดบังคุณหรอก จุดประสงค์ในการมาที่นี่ในครั้งนี้ของผมคือเพื่อเตรียมขายเกาะซ่อนหมอก เพราะผมหาผู้ซื้อได้แล้ว” ปิแอร์ แดนเดรกล่าว
“หาผู้ซื้อได้แล้วเหรอครับ? ใครกันที่กล้าจ่ายเงินจำนวนมากขนาดนั้นเพื่อซื้อเกาะซ่อนหมอก?” แววตาของคาโต้ ทาคาสะเป็นประกาย
“ผมก็ไม่รู้แน่ชัดว่าเขาเป็นใครและไม่รู้ข้อมูลอะไรมากนัก รู้แต่ว่าคนที่ติดต่อผมมีชื่อว่าเยี่ยป๋อซาง”
เยี่ยป๋อซาง?
ทำไมชื่อนี้ถึงฟังดูคุ้นหูนัก?
แววตาของคาโต้ ทาคาสะเต็มไปด้วยความงุนงง แต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ
อันที่จริงเขาอยากได้เกาะซ่อนหมอก แต่เขาไม่สามารถหาเงินจำนวนมากขนาดนั้นมาจ่ายได้ เขาหันมองออกไปนอกหน้าต่างรถและครุ่นคิดอย่างเงียบงัน
เขาควรใช้โอกาสนี้บีบบังคับปิแอร์ให้ขายเกาะซ่อนหมอกให้เขาในราคาต่ำดีหรือไม่? และสุดท้ายก็ฆ่าปิดปากเพื่อไม่ให้เป็นเรื่องใหญ่!
ยิ่งคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าแผนการนี้เป็นไปได้
นี่คือถิ่นของเขา
ตราบใดที่ปิแอร์ถูกบังคับให้ลงนามในสัญญาซื้อขายเกาะ เขาก็จะสามารถดำเนินขั้นตอนต่อไปให้เสร็จสิ้นได้
ว่าแต่ผู้ซื้อคือใคร?
คนที่สามารถใช้เงินหลายร้อยล้านดอลลาร์เพื่อซื้อเกาะซ่อนหมอกได้ต้องไม่ใช่คนดีเด่อะไรแน่
หรือว่าเขาควรจะร่วมมือกับค
