ิ่งเกิด
เพื่อเอาชีวิตรอด กระทั่งศาสตราเซียนเขายังมิคิดเก็บไว้ แค่อยากให้ตัวตนน่าสะพรึงกลัวนี้รีบ ๆ ไปเสีย
“บ้าน… ไม่มีแล้ว… หาไม่พบแล้ว…”
วาทะจากหัวกะโหลกยิ่งทวีความเศร้าโศก โครงกระดูกส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ดวงตามืดมัวทั้งสองปรากฏประกายจากวิญญาณวูบไหวริบหรี่
เจียงผิงอันกลืนน ้าลายภายใต้แรงกดดัน กระซิบต่อไปว่า “ผู้อาวุโส บอกนามบ้านเกิดของท่านกับข้าได้หรือไม่ ผู้น้อยช่วยถามไถ่ให้ได้นะขอรับ”
“เจ้าเป็นคนที่หมื่นสามพันสี่สิบสอง… ที่อยากช่วยข้าหาบ้าน…แต่ไม่มีผู้ทำสำเร็จ… ตายกันหมด…”
เสียงของโครงกระดูกสุดแสนจนใจโศกเศร้า ให้ความรู้สึกสิ้นหวังจนถึงกับทำให้เจียงผิงอันอยากฆ่าตัวตาย
นี่ขนาดเขามีพลังวิญญาณสูงส่ง หากเป็นคนที่เขาฆ่าไปเมื่อครู่ป่านนี้คงฆ่าตัวตายไปแล้ว
เจียงผิงอันคิดว่ามีบางสิ่งผิดปกติยิ่ง คนนับหมื่นเคยสัมผัสโลงนี้แต่ทุกผู้ล้วนตายกันหมด ต้องมีอะไรผิดปกติอยู่เป็นแน่
เจียงผิงอันขวัญผวายิ่งกว่าเดิม พูดอย่างระมัดระวังว่า “ผู้อาวุโสข้ารู้จักสำนักหนึ่งชื่อสำนักเซียนเทียนหลาน สำนักของพวกเขาแข็งแกร่งมาก ข้าช่วยท่านติดต่อพวกเขาได้ ขุมกำลังนี้จะได้ช่วยท่านหาบ้านเกิดท่านนะขอรับ”
“ไร้ประโยชน์… ขุมกำลังใหญ่มากมายเคยช่วยข้า… แต่ก็ถูกถล่มสิ้น…”
โครงกระดูกเหมือนคิดอะไรอยู่ ปราณทรงพลังพลันทะลักไหลโลกใบน้อยทั้งใบเจียนถล่มสิ้น
เจียงผิงอันยิ้มจืดเจื่อน “ผู้อาวุโส แม้ผู้น้อยอยากช่วยท่าน แต่ผู้น้อยก็เป็นเพี
