บทที่ 600 ซื้อจากต่างประเทศ
โจวอี้ยินดีที่จะมอบสมุนไพรมูลค่ามากกว่าแปดพันล้านหยวนให้กับสำนักโอสถ! ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้วเขาก็เคยคิดที่จะเก็บพวกมันไว้บ้าง แต่เนื่องจากชายหนุ่มไม่มีเวลามากพอที่จะกลั่นยา เขาจึงล้มเลิกความคิดนี้ไป
ทว่าเท่านี้ก็นับว่าเพียงพอแล้ว!
สมุนไพรที่มีมูลค่ามากกว่าแปดพันล้านหยวนสามารถสกัดเป็นโอสถได้มากมาย
และแม้ว่าจะเหลือเพียงสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ตัวเลขนี้ก็นับว่าเยอะมากแล้ว และมูลค่าของมันหลังจากกลั่นจนสำเร็จ อย่าว่าแต่แปดพันล้านหยวนเลย มันอาจจะได้มากถึงแปดหมื่นล้านหยวนเลยด้วยซ้ำ! ดังนั้นจึงนับว่าคุ้มค่ามาก!
นอกจากนี้ แม้ว่าสมุนไพรส่วนมากจะถูกมอบให้กับสำนักโอสถ แต่เขาก็ยังสามารถซื้อสมุนไพรได้อีก เพราะถึงจะรับปากกับเหลียงชิงไห่ว่าจะไม่ซื้อเพิ่ม แต่คำสัญญาที่ว่าก็จำกัดอยู่แค่ในประเทศจีนเท่านั้นนี่นา!
โลกนี้กว้างใหญ่มาก และสมุนไพรที่ว่าก็กระจายไปทั่วโลก!
เขาเชื่อว่าตราบใดที่มีเงิน เขาก็สามารถซื้อสมุนไพรจากต่างประเทศได้มากมายแน่นอน และราคามันก็คงไม่แพงกว่าในประเทศจีนแน่
“เหมิงเทียนอ้าว ไปพบใครบางคนที่ท่าเรือกับฉันที” โจวอี้โยนกุญแจรถไปให้เหมิงเทียนอ้าว แล้วนั่งลงที่เบาะหลัง
ขณะที่เหมิงเทียนอ้าวก็ขึ้นไปนั่งประจำที่ตำแหน่งคนขับ และเหลือบมองโจวอี้ผ่านกระจกมองหลัง วันนี้เขาได้ติดตามโจวอี้เกือบจะทั้งวัน ดังนั้นจึงพลอยได้พบกับผู้คนในสำนักโอสถไปด้วย
ซึ่งคนจากสำนักโอสถที่ว่
