าอยู่ดี!”
เถิงชุนโลภมากขึ้นทุกขณะ การโจมตีของเขาทวีความดุเดือดรุนแรง กระทั่งนึกไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะเอายอดสมบัตินี้ไปแลกทรัพยากรอะไร
เจียงผิงอันตะโกนอย่างร้อนใจ “หากเจ้าฆ่าข้า ปู่ของชิวหยวนไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่ เขาจะฆ่าเจ้าปิดปากแน่นอน!”
“อย่าคิดสร้างความร้าวฉานระหว่างข้ากับอาจารย์เสียให้ยาก!สายสัมพันธ์ระหว่างข้าและอาจารย์มิอาจสั่นคลอนเฟ้ย!”
เถิงชุนหาได้สะทกสะท้านใด ๆ กับวาทะของเจียงผิงอันไม่
เมื่อเห็นแสงทองบนตัวเจียงผิงอันจางตัว เถิงชุนก็รวบรวมพลังทั้งหมดในหมัด เตรียมเผด็จศึกปิดฉาก
“ผู้อาวุโสช่วยด้วย!” เจียงผิงอันตะโกนไปที่ด้านหลังเถิงชุน
“หลอกข้าเช่นนี้มิได้ผลหรอก ไปตายซะ!”
เถิงชุนหาได้เชื่อวาทะของเจียงผิงอันไม่ เขาเหวี่ยงหมัดใส่เจียงผิงอัน
พรวด!
โลหิตพรั่งพรู ร่างของเถิงชุนถูกผ่าขาดครึ่ง
สีหน้าของเถิงชุนเปี่ยมความขวัญผวาพรั่นพรึง
มีใครบางคนอยู่ข้างหลังเขา!
แต่นั่นมิใช่ผู้อาวุโสใด ๆ แต่เป็นเจียงผิงอันสองคนที่หน้าตาเหมือนเจียงผิงอันอย่างกับแกะ!
เจียงผิงอันหนึ่งคนถือพู่กันซึ่งแผ่รัศมีเซียนในมือ แม้มิใช่ศาสตราเซียนอย่างแท้จริง มันก็ยังปนเปด้วยอำนาจเต๋าเซียน เป็นศาสตราเซียนครึ่งขั้น
ขณะที่อีกคนถือศิลาบันทึกเงา บันทึกทุกสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่
เจียงผิงอันกระทั่งมีอวตารสองร่าง!
ยิ่งกว่านั้น ปราณจากเจียงผิงอันทั้งสองต่างผิดปกติอย่างยิ่ง บนร่างหามีปราณกฎเคล็ดพลังอยู่ไม่…
แต่เป็นระดับเขตแดน!
สอ
