าะไม่อยากมอบให้กับขยะพรรค์นี้
“เหลวไหล!”
คนผู้หนึ่งยกเท้าเตะท้องเจียงผิงอันอย่างรุนแรงจนเกือบกระเด็นตกกลับลงทะเลสีดำ
“เราเห็นกันทนโท่ว่าชื่อเจ้ามีแต้มผลงานสี่สิบห้าแต้ม!”
เจียงผิงอันทราบว่าพวกเขาสืบได้ แต่ก็ยังอยากลองเดิมพัน“เท่าที่ข้ารู้ เจ้าหน้าที่รักษาระเบียบหักเงินกันแบบไม่แยกแยะ โจมตีศิษย์ไม่เลือกหน้าเช่นนี้ เท่ากับละเมิดกฎของศาลาเติงเซียน”
“ละเมิดกฎ? ผู้ใดเห็น? ไหนพยาน?”
เจ้าหน้าที่รักษาระเบียบทั้งหลายมองไปรอบ ๆ อย่างงุนงง
ศิษย์ส่วนที่ออกมากับเจียงผิงอันรีบออกไปผ่านค่ายกลเคลื่อนย้าย ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
“ฮ่า ๆ”
เหล่าเจ้าหน้าที่ฝ่ายรักษาระเบียบหัวเราะอย่างย่ามใจ
“ไอ้โง่ เพิ่งมาถึงศาลาเติงเซียน ไม่รู้หรือว่าสถานะของเราฝ่ายรักษาระเบียบเป็นเช่นไร?”
“ยามนี้เราไม่เอาแล้วสิบแต้มผลงาน เอามาให้หมด!”
กฎระเบียบอะไร ในสายตาพวกเขาฝ่ายรักษาระเบียบ มันก็แค่ผายลม พวกเขาฝ่ายรักษาระเบียบต่างหากที่เป็นกฎ
เจียงผิงอันค่อย ๆ ยืดตัวตรงแล้วผ่อนลมหายใจยาว ราวอยากจะพ่นความรู้สึกทั้งหมดออกมา
“พวกเจ้าอยากได้แต้มผลงานก็ย่อมได้ ข้าจะให้พวกเจ้า! ใครจะออกมาสู้ตัดสินเป็นตายกับข้า! ขอเพียงฆ่าข้าได้ ทุกสิ่งก็เป็นของพวกเจ้า!”
