บทที่ 576 ลงโทษ
เมืองเจิ้งโจวในเดือนนี้มีกระแสลมโหมกระหน่ำ
ประสบการณ์ในการเปลือยกายและโดนแขวนอยู่บนตึกสูง 40-50 ชั้นคือความทรมานสุด ๆ และน่าหวาดกลัวสุดขีด
ฉีซินไม่เคยคิดว่าเขาจะมีประสบการณ์แบบนี้ในชีวิตของเขา
หนาว!
กลัว!
เขาขอร้องแล้วแต่ก็ไม่เป็นผล
“ผมจะคืนเงิน ผมจะคืนเงินสิบล้านหยวนให้ ได้โปรดปล่อยผมไปเถอะ! ผมรู้แล้วว่าผมผิดต่อคุณพี่!” ฉีซินตัวสั่น ขอร้องอ้อนวอนด้วยคำสุภาพยิ่งกว่าเดิม
“สิบล้านหยวนสำหรับฉันเป็นเพียงเงินก้อนเล็ก ๆ ฉันไม่สนใจเลยว่าจะได้มันคืนไหม ตอนนี้ฉันแค่อยากแก้แค้นนาย คนอย่างนายมันเป็นประเภทที่ฉันเกลียดที่สุด ฉันจะแขวนนายไว้แบบนี้จนกว่าฉันจะพอใจ” โจวอี้จุดบุหรี่สูบ เขายิ้มและพูดต่อไปว่า “แต่ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะว่าเชือกนี้จะแข็งแรงพอจนถึงเวลาที่ฉันพอใจได้ไหม ถ้าไม่ นายก็คงตกลงไปตายห่าข้างล่างนั่นก่อน”
“ค…คุณต้องการอะไรกันแน่?” ร่างกายของฉีซินสั่นสะท้านยิ่งขึ้น
“ฉัน? ที่จริงฉันอยากจะหักแขนขาของนายและเย็บปากนายด้วยซ้ำ แต่ฉันก็คิดได้ว่าทำแบบนั้นมันง่ายเกินไปสำหรับนาย ดังนั้นฉันก็เลยอยากให้นายทนทุกข์ทรมานจากความหนาวเย็น และได้สัมผัสประสบการณ์ลุ้นว่าจะตกจากตึกนี้ไหม หรือถ้านายรอดไปได้ นายก็ต้องเผชิญกับความอับอายที่ผู้คนได้เห็นนายแก้ผ้าห้อยต่องแต่งอยู่บนตึกนี้นานสองนานยังไงล่ะ” โจวอี้หัวเราะ
“พี่ชาย โปรดยกโทษให้ผมเถอะ! ผมรู้ว่าผมผิดจริง ๆ อันที่จริงผมไม่รู้ว่ามีค่าป