การสร้างรากเซียนสำเร็จทำให้เจียงผิงอันรู้สึกดียิ่ง
หากมิใช่เพราะประตูเซียนของภพบุกเบิกจะเปิดอีกครั้งก็พันปีข้างหน้า เขาก็อยากจะนำข่าวดีนี้กลับไปบอกที่บ้านเสียเดี๋ยวนี้เลย
ในพันปีนี้ เขาทำได้เพียงฝึกฝนอยู่ในภพเซียน
พันปีมิยาวนานสำหรับผู้ฝึกตน นอกจากนั้น ที่บ้านยังมีอวตารร่างหนึ่งซึ่งคอยรวบรวมความทรงจำตลอดพันปีนี้อยู่ด้วย
เจียงผิงอันนั่งบนพื้นอันไหม้ดำ ใช้ ‘วิชาซ่อนจักรวาล’ ดูดซับพลัง
เมื่อใช้ ‘วิชาซ่อนจักรวาล’ ดาราทั้งสิบแปดรายล้อมรากเซียนของเขาก็เรืองประกายดุจเป็นดาวฤกษ์สิบแปดดวงทันที
ปราณเซียนรอบข้างราวเดือดพล่าน หลากทะลักเข้าสู่ตัวเจียงผิงอันอย่างบ้าคลั่ง น ้าตกธารเซียนข้างตัวเขาทะยานโถมใส่ทันที
การดูดซับปราณอันรวดเร็วจนชวนขนลุกนี้ทำให้เจียงผิงอันตกใจ
นี่ขนาดเขายังมิได้ใช้อวตารกลืนสวรรค์นะ หากใช้ขึ้นมาก็ไม่รู้จะเป็นเช่นไรเลย
แม้เขาจะไม่รู้ว่าผู้อื่นดูดซับปราณวิญญาณกันเร็วเพียงไร แต่ก็ไม่มีทางน่าขนลุกได้เท่าเขาแน่
ก่อนหน้านี้ยามสู้กับผู้ฝึกตนจากภพเซียน ความเร็วการดูดซับปราณในฟ้าดินของพวกเขาสุดแสนดาษดื่นธรรมดา
แล้วเจียงผิงอันก็ต้องประหลาดใจ การใช้ ‘วิชาซ่อนจักรวาล’กระตุ้นรากเซียนหามีอุปสรรคขัดข้องอันใดไม่ มันผสานรับกันอย่างสมบูรณ์แบบ
สิ่งนี้ยิ่งทำให้เจียงผิงอันเชื่อในการคาดเดาที่ว่า นักพรตเสินซวีมิน่าใช่ผู้ฝึกตนของภพแร้นแค้น แต่เป็นเซียนมนุษย์กลับชาติผู้หนึ่ง
เหตุที่ผู้อื่นมิอาจฝึก
