ค์หลอมทรัพยากรสักหน่อย
ในโลกใบน้อยก่อนหน้านี้ แค่ให้ขวดกลืนสวรรค์สูบพลังโน้มถ่วงในธารทมิฬก็น่าจะได้พลังมามากมาย
แต่เขากลัวถูกยอดฝีมือระดับเขตแดนทั้งหลายจับได้ จึงมิกล้าทำ
ความระมัดระวังคือกุญแจที่ทำให้เขารอดชีวิตได้จนบัดนี้
“สหายเต๋าก็มาเพื่อรับภารกิจทดสอบหรือ?”
หนึ่งเสียงแว่วหวานดังขึ้น ผู้ฝึกตนหญิงผู้หนึ่งเดินยิ้มมาหาเขาสองมือไพล่หลัง คู่เนตรพร่างพราวเปี่ยมความกระวนกระวายไร้เดียงสา
“เปล่า” เจียงผิงอันตอบเรียบ ๆ ก่อนจะหันมองหาเจ้าหน้าที่บริการที่อยู่รอบ ๆ
ผู้ฝึกตนหญิงผงะไป นางเพิ่งเคยเห็นชายใดไร้มารยาทเพียงนี้พูดคำเดียวก็เมินไปแล้ว
ฟู่เถียนเข้ามาหาเจียงผิงอันอีกครั้ง ก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้มหวาน“สหายเต๋า เรากำลังทำภารกิจประเมินของสำนักอยู่ ขอเพียงเจ้าผ่านเจ้าก็จะได้เข้าสำนักในนะ”
“แต่ยามนี้เราขาดคนผู้หนึ่ง สนใจมาด้วยกันหรือไม่? เราเตรียมตัวมาดี ยามนี้ขาดเพียงคนเท่านั้น”
“ไม่คิดสนใจ”
เจียงผิงอันตอบกลับเรียบ ๆ
เขาสังเกตเห็นพนักงานผู้หนึ่งว่างอยู่ แต่ยามจะเดินไปหา ฟู่เถียนก็ขวางตรงหน้าเขาอีก
“ข้าพูดจริง มิได้โกหกนะ ขอเพียงผ่านภารกิจนี้ได้ เราจะได้เข้าสำนักในกัน!”
ฟู่เถียนกะพริบคู่เนตรกลมโตรื้นน ้า จ้องตรงมาที่เจียงผิงอัน
เมื่อถูกสตรีผู้นี้รั้งไว้ ศิษย์คนอื่นก็ปรากฏตรงหน้าพนักงานคนนั้นอีกครั้ง
เจียงผิงอันขมวดคิ้ว ก้มลงถามสตรีตรงหน้า “พวกเจ้ามีเงินมากไหม?”
ฟู่เถียนผงะไปเล็กน้อย ไฉนจู่ ๆ ชา