กษา ไว้ยามเขาจนมุมเจอทางตัน จะนึกเสียใจภายหลังแน่นอน…
เปรี้ยง!
ขณะที่เหมียวเสียเพิ่งเหินถึงตีนเขา ท้องนภาเหนือยอดเขาเบื้องหลังนางก็ก่อทัณฑ์อัสนีขึ้นอีกครั้ง
เหมียวเสียจังงังไปทันที
“เขา… ทำอะไรของเขาเนี่ย!”
ทัณฑ์อัสนีหวนปรากฏ!
มิใช่เจียงผิงอันพ้นทัณฑ์อัสนีไปแล้วหรือ?
อย่าบอกนะว่า… นั่นอวตาร?
เหมียวเสียเดาได้ทันทีว่าเหตุใดทัณฑ์อัสนีจึงปรากฏ
อวตารของเจียงผิงอันก็รับอัสนีเช่นนี้ไหวหรือ?
เหมียวเสียอยากขึ้นไปตรวจสอบสถานการณ์จริง ๆ แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่เจียงผิงอันเพิ่งพูดกับนาง สุดท้ายนางก็มิได้ขึ้นไป
เจียงผิงอันมีความลับมากมาย ให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวและไม่อยากให้ผู้อื่นรู้
หากเร่งรุดขึ้นไปตอนนี้ อีกฝ่ายจะไม่พอใจอย่างแน่นอน
ทัณฑ์อัสนีแดงชาดฟาดลงจากฟ้า
อวตารกลืนสวรรค์ของเจียงผิงอันยืนบนพสุธาอันผลาญไหม้ปล่อยอัสนีปะทะสู่กาย
แม้อวตารกลืนสวรรค์จะมิได้แข็งแกร่งอย่างอวตารร่างศึก ร่างนี้ก็มีพลังเยียวยาแข็งแกร่งและพลังกลืนกิน สามารถกลืนกินทัณฑ์อัสนีได้ทันที เลี่ยงความเสียหายไปได้ ทำให้ร่างนี้ทนความเสียหายได้ดีกว่าอวตารร่างศึกหลายเท่าตัว
อัสนีหลากเข้าสู่กาย แล้วเมล็ดพันธุ์เซียนในตัวเขาก็ได้รับการบำรุงจากอัสนีพิเศษนี้ เรืองประกายดาราโรจน์รุ่ง
รากเซียนกลืนกินและรากเซียนอัสนีหยินงอกเงยขึ้นจากเมล็ดพันธุ์
เจียงผิงอันตั้งใจให้ทุกร่างมีรากเซียนแฝด รวมทั้งสิ้นหกรากเซียน!
เมื่ออัสนีลูกที่สามกระแทกลง
