าเขาเป็นบุตรของเทพโชคลาภหรือไง? ก็ได้ ถ้าเขาใช่ ฮั่วเทียนหลินคนนี้จะยอมรับว่าเขาเป็นผู้นำของสำนักโอสถในอนาคตทันที และข้าจะเคารพเขาและยินดีรับคำสั่งจากเขาทุกประการเลยด้วย!” ฮั่วเทียนหลินพ่นลมหายใจ
“งั้นมารอดูกัน” แม่เฒ่าเทียนจี้พูดอย่างโกรธเคือง
“อันที่จริง ถ้ามีสายแร่ผลึกศักดิ์สิทธิ์บนเกาะอยู่จริงข้าก็ไม่อยากให้มีมากเกินไป เพราะสายแร่ผลึกศักดิ์สิทธิ์ทุกแห่งมีสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งคุ้มกันอยู่ด้วย ยิ่งสายแร่มีขนาดใหญ่เท่าไหร่ พลังของสัตว์อสูรตนนั้นก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นตามเป็นเงา ด้วยความแข็งแกร่งของเสี่ยวอี้และคนอื่น ๆ หากเจอพวกสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งเหล่านั้นเข้าละก็ เกรงว่าพวกเขาจะไม่มีโอกาสหลบหนี” ฉู่เทียนฮุ่ยกล่าวอย่างกังวล
คำพูดของเธอทำให้สีหน้าของผู้คนรอบตัวเธอเปลี่ยนไป
ฮั่วเทียนหลินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ในที่สุดก็พยักหน้าอย่างเงียบ ๆ
ตอนนี้เขาไม่สนใจโจวอี้สักเท่าไหร่เพราะเขายังไม่เห็นคุณค่าของโจวอี้ แต่ถ้าหากต่อไปโจวอี้พิสูจน์ตัวเองว่ายอดเยี่ยมจริง ๆ เขาเองก็ยินดีที่จะสนับสนุนโจวอี้ให้เป็นผู้นำของสำนักโอสถในอนาคตอย่างแน่นอน
เวลาตีสี่
โจวอี้รับผิดชอบในการปกป้องและดูแลเหล่าผู้บาดเจ็บทั้งหมด ขณะที่เขากำลังนั่งสมาธิอยู่นั้น จู่ ๆ ดวงตาของเขาก็ลืมขึ้นอย่างฉับพลัน และมองทะลวงฝ่าความมืดไปยิงทิศทางที่เรือบรรทุกสินค้าที่มีแสงไฟส่องสว่างกำลังมุ่งหน้าเข้ามาจากระยะไกล
ใครกัน?
เป็นกลุ่มของอาจ
