บทที่ 551 หมอที่มีอำนาจมากที่สุด
ที่สวนด้านนอกอาคารพาราไดซ์คลับ
ชายร่างกำยำสี่คนกำลังหันหลังให้ชายวัยกลางคนที่กำลังไอโขลกอย่างรุนแรง พวกเขาสังเกตการเคลื่อนไหวรอบด้านอย่างระมัดระวัง
ใบหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนเป็นสีแดง สภาพจิตใจของเขาไม่ค่อยดีนัก แต่บุหรี่ครึ่งมวนที่เขาถืออยู่ระหว่างนิ้วของเขาก็ยังคงไม่ถูกโยนทิ้งไป
“อย่าสูบบุหรี่ ไม่งั้นคุณจะอยู่ได้ไม่ถึงสามเดือน” น้ำเสียงเฉยเมยดังมาจากทางเดินห่างออกไปราว ๆ เจ็ดแปดเมตร
ชายร่างกำยำทั้งสี่ที่อยู่รอบ ๆ ชายวัยกลางคนหันไปจ้องเขม็งที่ผู้มาใหม่เป็นตาเดียวกัน
“คุณเป็นใคร? แค่ก ๆ ๆ” หูจินหรงไอหนัก
“ผมก็แค่คนที่บังเอิญผ่านมา”
“คนแปลกหน้าที่แค่เดินผ่านมา แต่กลับรู้ว่าฉันจะมีชีวิตอยู่ได้สูงสุดแค่สามเดือน คุณนี่ไม่…แค่ก ๆ ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ” หูจินหรงกล่าว
“ขอบคุณที่ชม ผมก็แค่สายตาดีน่ะ”
หูจินหรงโบกมือเพื่อให้คนทั้งสี่ที่อยู่รอบตัวเขาหลีกไป จากนั้นเขาจึงเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่มแปลกหน้า หลังจากเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายชัด ๆ เขาก็ดูประหลาดใจและถามว่า “คุณคือหมอโจว โจวอี้ใช่ไหม?”
“รู้จักผมด้วยเหรอ?” โจวอี้เองก็รู้สึกประหลาดใจ
เขาเพิ่งได้ยินใครบางคนไออย่างหนัก และเสียงไอก็ดูผิดปกติไปเล็กน้อย เขาจึงหยุดเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น ทว่าใครจะไปคิดว่าอีกฝ่ายจะเรียกชื่อเขาได้ถูกต้อง
“หมอโจว ผมหูจินหรง จุดประสงค์หลักของการมาเมืองจินหลิงครั้งนี้คือตามหาคุณ” หูจินหรงเดิ
