บทที่ 548 ตระกูลหวังกลายเป็นวีรบุรุษ
“เฉิงฮ่าว คืนนี้ไปดื่มที่พาราไดซ์คลับกันไหม?” เสียงของโจวอี้ดังออกมาจากโทรศัพท์มือถือของเฉิงฮ่าว
“นายกลับมาแล้วเหรอ?” เฉิงฮ่าวรีบถามทันที
“กลับมาแล้ว!”
“ในเมื่อตอนนี้นายกลับมาแล้ว ถ้างั้นก็ช่วยมาที่เซียงจางวิลล่าก่อนได้ไหม คือ… ฉันกำลังมีปัญหา” เฉิงฮ่าวหัวเราะอย่างขมขื่น
“คุณมีปัญหาอะไร? ร้ายแรงไหม?”
“ไม่ได้ร้ายแรงเท่าไหร่หรอก ก็แค่ฝูงชนกำลังเดือดดาล และมันก็ลำบากเล็กน้อยที่จะรับมือคนเดียวน่ะ” เฉิงฮ่าวกล่าวด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว
“ผมจะรีบไปที่นั่น ลองบอกรายละเอียดให้ผมทราบมาก่อน”
“ได้เลย…”
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
รถ Knight XV มุ่งหน้าเข้าไปในเซียงจางวิลล่า และอยู่หยุดใกล้กับคฤหาสน์หลังที่อยู่ด้านในสุด
โจวอี้มองเห็นกลุ่มคนนอกประตูรั้ว
“โจวอี้ ในที่สุดนายก็มาถึง!” เฉิงฮ่าวรีบก้าวไปข้างหน้าและพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น
“ไม่ต้องห่วง! ผมจะแก้ไขให้เอง!” โจวอี้พูดพร้อมกับดึงกระเป๋าเดินทางสีดำสองใบลงมาจากเบาะหลัง จากนั้นจึงส่งให้เฉิงฮ่าวแล้วหยิบไม้กวาดพุ่งเข้าไปในฝูงชน
ภายในประตูรั้ว
ซูเสี่ยวเม่ยยังคงดูเกียจคร้าน เธอนั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้และจิบโค้ก
ทันใดนั้นเธอก็เห็นไม้กวาด หรือพูดให้ชัดก็คือเห็นคนที่ถือไม้กวาดนั่นเอง
“เฮ้ ๆ จะทำอะไรน่ะพี่อี้ ฉันขอเตือนว่าอย่าเข้ามาเชียวนะ!”
“โดนแน่! ยัยตัวแสบ!”
“ช่วยด้วย! พี่อี้กำลังจะฆ่าฉัน!”
“พี่อี้ ฉันผิดไปแล้ว ฉันจะไม่สร้างปัญหาอี
