นกาลเวลาต่างกันภายใต้กฎเกณฑ์ฟ้าดิน
เรื่องสำคัญคือต้องให้กฎเต๋าสวรรค์คิดว่ารากเซียนทั้งสองไม่เหมือนกัน
แน่นอน นี่เป็นเพียงแนวคิดของเจียงผิงอัน หามั่นใจไม่ว่าจะทำสำเร็จ
แต่เขาก็ยังอยากลอง
เขาอยากให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ไม่อยากหยุดที่เพียงเซียนสวรรค์ ขอบเขตเซียนสวรรค์มิอาจคืนชีพบุพการีเขาได้
หากความคิดนี้ของเขาสร้างรากเซียนแฝดได้สำเร็จ เขาก็จะแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ อย่างแน่นอน
ขณะนี้เอง กลิ่นสุราคละคลุ้งก็ลอยปะทะหน้า
อึดใจต่อมา หนึ่งสตรีถือน ้าเต้าสุราเจ้าของทิวเขาคู่อันยิ่งใหญ่จนเลี้ยงเด็กได้เจ็ดแปดคนก็ปรากฏขึ้น
“ศิษย์น้องเจียง ทำไมเจ้ายังไม่สร้างรากเซียนอีกล่ะนี่ เอิ๊ก~”
เหมียวเสียกลิ่นสุราคละคลุ้ง ร่างของนางง่อนแง่น ทิวเขาคู่คลับคล้ายจะถ่วงนางหน้าคะมำ
เจียงผิงอันถามเหมียวเสียอย่างนึกฉงน “ศิษย์พี่หญิงเหมียวทำไมมาอยู่ที่นี่ได้? นี่เป็นสถานที่ฝึกฝนของข้า คนนอกเข้ามิได้นะ”
มิใช่นางอยู่อีกภพหนึ่งหรือ ไฉนจึงกลับมา แถมยังมาหาเขาอีก
“ที่นี่เป็นที่พำนักพ่อข้าในสำนักนอก ข้าเองที่ให้พ่อส่งเจ้ามาที่นี่ย่อมต้องรู้อยู่แล้วสิ” เหมียวเสียจิบสุราแล้วหน้าทิ่มพื้น พสุธาเกือบยุบเป็นหลุมคู่มหึมา
เจียงผิงอันผงะ
ที่พำนักของบิดาของเหมียวเสีย?
ที่นี่มิใช่เคหาฝึกฝนหรือ?
ผู้อาวุโสเหมียวคือบิดาของเหมียวเสีย?
ทำไมผู้อาวุโสเหมียวถึงพาเขามาที่นี่?
ก่อนเจียงผิงอันจะทันคิดตก เหมียวเสียซึ่งนอนหน้าจุ่มพื้นก็ตะ
