โกนเสียงอ้อแอ้ “ศิษย์น้อง รีบดึงข้าขึ้นที”
เจียงผิงอันไม่ขยับ กล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “ศิษย์พี่หญิงเหมียวเจ้าทำไปเพื่ออะไร ว่ามาเถอะ”
โลกหล้าไม่มีสิ่งใดไร้ราคา อีกฝ่ายต้องมีเจตนาบางอย่างอยู่เป็นแน่
“แน่นอน เพราะข้าชอบเจ้าไง” เหมียวเสียแสยะยิ้มร้ายให้เจียงผิงอัน
เจียงผิงอันมองเหมียวเสียหน้าตาย
เมื่อเห็นสีหน้าเจียงผิงอัน เหมียวเสียก็ค้อนอีกฝ่ายปะหลับปะเหลือก “เจ้าคนไม่รู้จักอภิรมย์รัญจวน ศิษย์สำนักตั้งเท่าไหร่อยากประจบข้า กระทั่งอัจฉริยะจากสำนักใหญ่ ๆ ยังอยากใกล้ชิดข้า แต่เจ้าเจอข้ากลับทำหน้าแบบนี้”
แล้วนางก็ลุกขึ้นจากพื้นเอง
“ศิษย์พี่หญิงผู้นี้มาเพื่อดูว่าเจ้าสร้างรากเซียนสำเร็จแล้วหรือไม่และจะให้อีกโอกาสแก่เจ้าในการสร้างรากเซียนเก้าดารา”
“เจ้าอ่านม้วนหยกที่ข้าให้ไปแล้ว น่าจะรู้ว่ารากเซียนเก้าดาราหมายความเช่นไร มีเพียงรากเซียนคุณภาพสูงเช่นนี้ เจ้าจึงมีโอกาสได้เป็นเซียนสวรรค์สูงขึ้น”
“แน่นอนว่าต้องมีข้อแม้ ซึ่งก็คือวรยุทธ์ที่เจ้าใช้เพิ่มพลังต่อสู้”
ในที่สุดเหมียวเสียก็เผยเจตนา
เจียงผิงอันตอบ “ศิษย์พี่หญิง ข้าบอกแล้ว ยามข้าเรียนวิชานี้ ข้าถูกสะกดห้าม มิอาจแพร่งพรายสอนผู้ใดต่อได้”
เหมียวเสียจัดเส้นผมอันยุ่งเหยิงของนาง “เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องสนใจภพเซียนเรามีวิธีการมากมายนัก เจ้าก็แค่ต้องใช้วรยุทธ์สักสองสามหนในค่ายกลพิเศษ ก็จะอนุมานการทำงานของวรยุทธ์ได้แล้ว”
“แน่นอน ข้ามิให้เจ้าขาดทุนเสียเป
