บทที่ 539 ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน!
หนี่อันหงไม่คิดว่าเขาจะได้พบกับผู้หญิงที่เขาคิดถึงอยู่ตลอดที่นี่ และสิ่งที่ทำให้เขาใจสลายที่สุดคืออีกฝ่ายไม่ได้ให้อ้อมกอดอันแสนอบอุ่น หรือจูบดูดดื่มแบบฝรั่งเศสหลังจากที่ได้พบหน้าเขา แต่เธอกลับทุบตีเขาแทน!
เจ็บโว้ย!
โชคดีที่เขามีกล้ามเนื้อหนาแข็งแรง ไม่อย่างนั้นกระดูกอาจจะหักไปหลายซี่แล้ว
“ไอ้บ้าแซ่อัน ไปหากางเกงใหม่มาให้ฉันเดี๋ยวนี้เลย!” หนี่อันหงตะโกนด้วยความโมโห
กางเกง?
อันเจียรุ่ยมองไปที่กางเกงของหนี่อันหง และทันใดนั้นเขาก็ถึงกับพูดไม่ออก
นายฉี่?
น่าจะใช่! ก่อนหน้านี้หนี่อันหงรีบมาที่ห้องน้ำเพราะว่าปวดฉี่…
ถูกทุบตีขณะที่อั้นฉี่อยู่แบบนี้ ใครจะไปทนไหว…
อันเจียรุ่ยบังคับตัวเองไม่ให้หัวเราะ เขาชี้ไปที่เสื้อคลุมอาบน้ำที่แขวนอยู่บนผนังแล้วพูดว่า “อาบน้ำก่อน สวมเสื้อคลุมอาบน้ำแล้วออกมา! ฉันจะโทรหาพนักงานโรงแรมและขอให้พวกเขาส่งเสื้อผ้ามาให้”
“เร็วหน่อย”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หนี่อันหงออกมาจากห้องน้ำในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำ
“ทำไมฉินลู่ถึงอยู่ที่นี่! แล้วทำไมนายไม่บอกฉันล่วงหน้า!” หนี่อันหงถามอย่างโกรธเคือง
“เธอตามตื๊อฉันมาสองเดือนแล้ว และพยายามหาเงินจากฉันทุกทางเลย ต้องขอบคุณไหวพริบของฉัน สองเดือนที่ผ่านมานี้เธอก็เลยดูดเงินจากฉันไปได้แค่แสนหยวน” อันเจียรุ่ยดูภูมิใจ แต่ก็ผายมือออกแล้วพูดว่า “ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากบอกนายนะ แต่ผู้หญิงคนนั้นขู่ฉันว่าถ้าฉันบอกนาย เธ