บทที่ 538 การนองเลือดของนายน้อยหนี่
สายฝนตกโปรยปรายในเมืองจินหลิงยามเย็น
ที่หน้าต่างห้องเพรสซิเดนเชียลสวีตของโรงแรมโซเฟีย อันเจียรุ่ยที่ใบหน้าฟกช้ำดำเขียวกำลังสูบซิการ์และมองดูฉากข้างนอกเงียบ ๆ ใจของเขาไม่สงบเท่ากับสีหน้าของเขา มันเหมือนกับการซ่อนภูเขาไฟที่ลุกโชนซึ่งสามารถปะทุได้ทุกเมื่อ
เขากำลังมีปัญหา และมันเป็นปัญหาใหญ่
นับตั้งแต่เขามาถึงเมืองจินหลิงเมื่อสี่วันก่อน เขาได้ต่อสู้กับพวกเจ้าถิ่นในเมืองจินหลิงไปสองครั้งและเขาเองก็ชนะทั้งสองครั้ง แต่ชัยชนะที่เขาได้รับมานั้นมีราคาที่ต้องจ่าย
บอดี้การ์ดสองคนของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ทว่ากลุ่มคนจากองค์กรใต้ดินจินหลิงซึ่งได้รับการจ้างวานจากเขาในราคาสูงก็อัดอีกฝ่ายเสียจนเกือบจะพิการ
ตอนนี้ตระกูลของชายที่โดนอัดจนเกือบจะพิการคนนั้นได้ประกาศว่าจะไม่มีวันปล่อยให้เขาออกจากเมืองจินหลิงโดยที่ยังสามารถยืนได้ด้วยขาทั้งสองข้าง
เขาไม่กลัว
แต่เขารู้อยู่ดีอยู่แก่ใจว่าถ้าเขาไม่ขอความช่วยเหลือจากคนที่ฮาร์บิน เขาอาจจะต้องเผชิญกับเรื่องน่าเศร้าจริง ๆ
“สองล้าน แล้วฉันจะฆ่าพ่อของผู้ชายคนนั้นให้” เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังมาจากด้านหลัง
อันเจียรุ่ยรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใครแม้ว่าเขาจะไม่หันกลับมามอง
ผู้หญิงบ้าคนนี้ตามตื๊อเขามาสองเดือนแล้ว ไม่ใช่เพราะเธอสนใจเขา แต่เพื่อหาเงินจากเขาต่างหาก
อย่าว่าแต่สองล้านเลย แม้แต่ยี่สิบล้าน เขาก็สามารถจ่ายได้
แต่คราวนี้เขาปล่อยให้ผู้