พั่งซูเกิดในตระกูลพ่อค้า รู้วิธีหาเงินนับแต่ยังเล็ก
วิธีการกระตุ้นคนให้ใช้เงินนั้นง่ายมาก ใช้ความปรารถนาหรือความกลัว
ทุกผู้ล้วนมีความปรารถนา ทั้งนารี สถานะ ทรัพยากร การฝึกฝน
พ่อค้าอย่างพวกเขาต้องกระตุ้นความปรารถนาของคนทั้งหลายให้ได้มากที่สุด จึงขายของได้
“โอสถใดทำให้รากเซียนบรรลุเก้าดาราได้หรือ?”
การสร้างรากเซียนให้สมบูรณ์แบบเก้าดาราคือสิ่งที่ผู้ฝึกตนทั้งปวงอยากบรรลุให้ได้ เจียงผิงอันก็มิใช่ข้อยกเว้น
“เจ้าเคยได้ยินถึงโอสถเทวทัณฑ์ชุบลักษณ์หรือไม่? ด้วยโอสถนี้เจ้าจะได้เกิดใหม่ รากเซียนจะบรรลุถึงเก้าดารา ชุบลักษณ์ทะยานเวหา!”
พั่งซูเช็ดมือให้สะอาด ก่อนจะนำขวดสีขาวใบหนึ่งออกมาอย่างเคร่งขรึม
แม้จะอยู่ในขวด ก็ยังสัมผัสปราณทรงพลังของโอสถนี้ได้ มันเหมือนชั้นคลื่นสาดปะทะหน้า สัมผัสได้กระทั่งแรงกดดันโถมเข้าใส่
“ข้าบอกให้นะ เพราะเห็นว่าเจ้ามีวาสนา ข้าจึงนำโอสถล ้าค่าเช่นนี้ออกมา หากเป็นผู้อื่น ข้าคงไม่ยอมนำออกมา ถ้าเอาไปประมูลก็ไม่รู้จะมีกี่ผู้แย่งซื้อกัน”
พั่งซูทำท่าทางประหนึ่งนำโอสถนี้ออกมาเพื่อเจียงผิงอันคนเดียว
เจียงผิงอันพยักหน้า “จะมีผู้ยื้อแย่งกันเช่นคนบ้ามากมายแน่นอน เพราะถึงอย่างไร โอสถนี้ก็มีประโยชน์ในการทำร้ายผู้อื่นมากนัก”
ใบหน้าอ้วนท้วนของพั่งซูกระตุก “เจ้ารู้จักโอสถนี้หรือ?”
เจียงผิงอันต้องขอบคุณศิษย์พี่หญิงขี้เมาผู้นั้นเสียแล้ว ในม้วนหยกที่เหมียวเสียให้มาบันทึกเรื่องเกี่ยวกับเมล
