านึกว่าพอรู้ว่าโอสถนี้อันตราย อีกฝ่ายจะจากไปทันทีเสียอีก
“หมื่นผลึกเซียนน้อยเกินไป นี่เป็นโอสถนะ ต่อให้ไร้ประโยชน์ก็ไม่ถูกเพียงนั้นหรอก เม็ดละห้าหมื่นผลึกเซียนขาดตัว”
เขาซื้อมันจากตระกูลด้วยราคาเม็ดละหมื่นผลึกเซียน จะขายถูกๆ ได้อย่างไร
“ช่างเถอะ ข้าไม่มีเงินแล้ว ขอตัว”
เจียงผิงอันไม่สนใจโอสถอันตรายเช่นนี้เท่าไหร่ หากเขาซื้อในราคาถูกได้ก็ซื้อ แต่หากไม่ก็ช่างมัน โอสถนี้มิได้สำคัญอย่าง ‘โอสถวิญญาณสุญญะ’ เสียหน่อย
เมื่อเห็นเจียงผิงอันคล้อยหลัง พั่งซูก็กัดฟันตะโกน “รอเดี๋ยว สามเม็ดห้าหมื่น! โอสถนี้ลดราคาอีกมิได้แล้ว”
ลดกำไรหน่อยก็ได้ โอสถนี้ขายไม่ง่ายจริง ๆ
คนมีเงินมีหนทางสร้างรากเซียนเก้าดารากันอยู่แล้ว ผู้ไร้ทรัพย์ย่อมซื้อโอสถเช่นนี้มิไหว สุดท้ายก็ขาดทุนเข้าเนื้อ สู้ขายไปเลยดีกว่า
เจียงผิงอันยืนเงียบที่หน้าประตูอยู่นาน “ข้าไม่มีผลึกเซียนแล้วแต่มีอาวุธวิเศษอยู่บ้าง”
“อาวุธวิเศษก็ใช้ได้ ข้าประเมินสมบัติอยู่บ่อยครั้ง ตีราคาอาวุธวิเศษได้”
อย่าเห็นพั่งซูเหมือนเอาแต่กินรอความตาย อันที่จริง ในท้องของเขายังมีอะไรอีกเยอะ
เจียงผิงอันนำอาวุธวิเศษที่ตนใช้ไม่ได้ออกมา
ขายสมบัติลับสามชิ้น แลกกับ ‘โอสถเทวทัณฑ์ชุบลักษณ์’ สามเม็ด
หากเขาหาทางพัฒนาคุณภาพรากเซียนมิได้จริง ๆ เขาก็ตัดสินใจจะใช้ ‘โอสถเทวทัณฑ์ชุบลักษณ์’
มีเพียงต้องทำให้รากเซียนสมบูรณ์แบบที่สุด การเป็นเซียนจะได้ง่ายขึ้น และเป็นไปได้ที่ภายหน้าจ
