สถวิญญาณสุญญะเป็นยาที่ระดับสูงสุดแตะถึงเซียน เจ้ารู้ว่าข้าหมายความเช่นไรนะ”
ชายร่างอ้วนกลมนำขาสัตว์ภูตไม่ทราบชนิดออกมากัดกิน ปากมันเลื่อมด้วยน ้ามัน
ความนัยของอีกฝ่ายชัดเจน ไม่มีเงินก็ไสหัวไป
เจียงผิงอันเพิ่งเคยเจอคนขายของเช่นนี้เป็นครั้งแรก ทำตัวมักง่ายเสียจริง
“เราคุยกันในห้องส่วนตัวเถอะ” เจียงผิงอันว่า
จำนวนเงินในเรื่องนี้มหาศาลเกินไป เผยทรัพย์สินก็มิใช่ดี
ได้ยินเช่นนี้ ดวงตาหยีเล็กของชายร่างอ้วนก็เรืองประกายเฉียบพลัน “อย่าทำข้าเสียเวลาเปล่าเชียว ไม่งั้นเจ้าโดนอัดแน่ ตามข้ามา”
หลังกล่าวเตือน ชายร่างอ้วนกลมก็ใช้ขาที่มองแทบไม่เห็นเดินไปยังห้องส่วนตัวในร้าน
ห้องส่วนตัวนั้นกว้างขวาง กำแพงวาดค่ายกลขั้นสูงไว้ กั้นจากจิตสัมผัสได้
พั่งซูเตะม้านั่งที่หน้าโต๊ะให้พ้นทาง นำเตียงหลังเล็ก ไม่สิ สำหรับเขามันคือเก้าอี้ออกมา
เมื่อเขาหย่อนก้นนั่ง เจียงผิงอันก็รู้สึกเหมือนพื้นสะเทือน
พั่งซูนั่งบนเก้าอี้พลางกินเนื้อขาสัตว์ภูต พูดขณะแก้มแน่นตุ่ย“โอสถวิญญาณสุญญะระดับเซียน เม็ดละสองแสนผลึกเซียน”
ผลึกเซียนเป็นแร่ประเภทหนึ่งในภพเซียน บรรจุพลังและกฎเกณฑ์เซียนไว้ ล้านผลึกเซียนใช้ซื้อศาสตราเซียนทั่วไปได้
โอสถเป็นของใช้ได้ครั้งเดียว การทำมิได้ยากเย็นเท่าศาสตราเซียน จึงมีราคาถูกกว่า เม็ดหนึ่งราคาหลักแสนผลึกเซียน
แต่ก็แพงหูฉี่แล้วเช่นกัน
ต้องทราบว่าในสำนักเซียนอวี่หวง ยอดฝีมือขั้นต้นระดับเขตแดน (ขั้นต้นขอบเขต