มหายาน) มีรายได้ต่อปีเพียงพันผลึกเซียน
โชคยังดี ก่อนจะมาเข้าร่วมการประเมิน หลัวซู่ ประมุขศาลาเติงเซียนมอบผลึกเซียนล้านชิ้นให้เจียงผิงอัน
“ข้าให้ล้านผลึกเซียน ขายให้ข้าเจ็ดเม็ด”
เจียงผิงอันต่อรอง
ร้านค้าเช่นนี้หวังเชือดผู้หน้าบางไม่ต่อรองกันทั้งนั้น
ในม้วนหยกที่ศิษย์พี่หญิงขี้เมาให้มา ระบุราคาโอสถวิญญาณสุญญะระดับเซียนไว้ราว ๆ แสนถึงสองแสน
“หนึ่งล้านต่อเจ็ดเม็ด? เจ้าจะไม่ให้ข้ามีกำไรเลยหรือ? มากสุดห้าเม็ด แถมโอสถเยียวยาวิญญาณให้เจ้าเพิ่มสองสามเม็ดด้วย”
พั่งซูประหลาดใจที่เจียงผิงอันมีผลึกเซียนมากมายเพียงนี้ เกือบเท่าเบี้ยเลี้ยงประจำของเขาเลย
“โอสถเยียวยาวิญญาณที่ข้าต้องการมิได้แพง ไม่กี่ผลึกเซียนก็ซื้อได้แล้ว อย่างน้อยที่สุดก็ขอโอสถวิญญาณสุญญะหกเม็ด แถมด้วยโอสถอีกนิดหน่อย หากไม่ตกลง ข้าจะไป”
เจียงผิงอันลุกขึ้นโดยไร้ลังเล
ใบหน้าอ้วนท้วนของพั่งซูเปี่ยมความดูแคลน “วิธีนี้ใช้กับข้ามิได้หรอก ร้านโอสถในหอคอยเซียนนี้ก็ของข้าทั้งนั้น รวมถึงที่สำนักเซียนเทียนหลานก็ร้านข้าด้วย”
“ในโลกใบน้อยแห่งนี้ นอกจากร้านข้า ก็ไม่มีโอสถวิญญาณสุญญะระดับเซียนขายในร้านอื่นแล้ว”
ฝีเท้าของเจียงผิงอันชะงักค้าง หันมองอีกฝ่ายอย่างประหลาดใจ
หากเขาพูดความจริง ตัวตนของคนผู้นี้ก็ไม่มีทางธรรมดา
“หากเจ้าไม่เชื่อ ก็ลองออกไปถามดูได้ แต่ข้าไม่มีเวลามาเสียที่นี่กับเจ้านะ ข้าแค่มาเล่นสนุกในโลกใบน้อยนี่ เจ้าแค่โชคดีที่ได้เจอข้า
