ถ้ามีการต่อสู้กันจริง ๆ ตระกูลหยางจะเสียหายอย่างหนัก และจะไม่มีทางยืนอยู่ในสี่อันดับตระกูลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดได้อีกแน่นอน ลองคิดถึงผลลัพธ์นี้ดู แล้วคุณลองคิดย้อนไปอีกว่าผู้นำตระกูลของคุณจะยอมแลกผลลัพธ์นั้นเพียงเพื่อการกู้หน้าให้คุณอย่างเดียวไหม?” เถาเว่ยเว่ยกล่าวด้วยสีหน้าเฉยเมย
หยางจื่อเฉียงเงียบไป
เขารู้ดีว่าตระกูลหยางจะไม่มีทางยอมถูกลบออกจากตำแหน่งสี่ตระกูลใหญ่ที่สุดในโลกผู้ฝึกยุทธ์
ดังนั้นต่อให้เขาจะเป็นที่ชื่นชอบมากในตระกูล แต่ผู้อาวุโสของตระกูลจะไม่ยอมแตกหักกับสำนักโอสถเพื่อตัวเขาแน่นอน อันที่จริงต่อให้เขาจะถูกโจวอี้ฆ่า อย่างมากที่สุดตระกูลก็คงจะแค่ขอคำอธิบายจากสำนักโอสถ แล้วเรื่องราวก็จะจบลงไปอย่างเงียบ ๆ…
หนานกงเหยามองหยางจื่อเฉียงที่เงียบไป เธอแอบหัวเราะเยาะเขาในใจ
เห็นได้ชัดว่าหยางจื่อเฉียงไม่มีความมั่นใจ
ใช่!
แม้ว่าตระกูลหยางจะใหญ่โตและแข็งแกร่ง แต่พวกเขาจะไม่มีรบรากับสำนักโอสถเพื่อหยางจื่อเฉียง
นอกจากนี้ ตระกูลหยางมีลูกหลานมากมาย ซึ่งบางคนมีความสามารถมากกว่าหยางจื่อเฉียงคนนี้ด้วยซ้ำ ต่อให้หยางจื่อเฉียงตายไป มันก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายจนต้องยอมทุ่มสุดตัวทั้งตระกูลเพื่อล้างแค้น
ทว่าโจวอี้แตกต่างออกไป
เจ้าสำนักฉู่เทียนฮุ่ยมีศิษย์เพียงคนเดียว ถ้าตระกูลหยางฆ่าโจวอี้ละก็ สำนักโอสถจะแก้แค้นตระกูลหยางอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนว่าต้องแลกด้วยอะไรแน่นอน
เที่ยงคืน
ประตูห้องถูกผลักเปิดจาก
