“อั้ก!”
เจียงผิงอันกระอักโลหิตออกมาอีกคำ ใบหน้าซีดขาว ถลึงตากล่าวกับชิวหยวนอย่างกราดเกรี้ยว “ทำไมเจ้าจึงใช้พลังวิญญาณโจมตีข้า!”
“ในเมื่อเจ้ารนหาที่ตาย เจ้าก็จบสิ้นแล้ว”
สามดวงเพลิงปรากฏที่เหนือศีรษะและบ่าทั้งสองของชิวหยวนเกิดเป็นเพลิงแท้สมาธิ พร้อมผลาญร่างเจียงผิงอันเสียเดี๋ยวนี้
“ลงมือที่นี่มิได้นะ!”
กู้ไป๋หลิงตะโกนเตือน
ทว่าก็ยังสายไป พลังอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งปกคลุมตัวชิวหยวน ดับเพลิงบนตัวเขาไปทันที
“บังอาจฆ่าคนอย่างโจ่งแจ้ง รนหาที่!”
เวรยามมาถึงแล้ว และใช้ตรวนสลักอักขระมัดตัวชิวหยวน
คณะเวรยามหลายคนตื่นเต้นสุดแสน ทำงานมาก็หลายปี ในที่สุดก็เจอผู้หาญกล้าก่อเรื่องที่นี่
ชิวหยวนถูกพันธนาการ แต่หาลนลานสักนิดไม่ “ข้าเป็นคนจากศาลาเติงเซียนแห่งภพบุกเบิก ปู่ข้าคือผู้อาวุโสคนหนึ่งในสำนักเซียนอวี่หวงของพวกเจ้า”
เวรยามชะงักไป
ชิวหยวนเห็นพวกเขานิ่งค้างไป น ้าเสียงก็ยิ่งถือตัวเยียบเย็น “รีบปล่อยข้าไปเสีย ข้าจะกลับไปหาปู่ข้าที่ภพเซียนแล้ว หากปู่ข้ารอไม่ไหว พวกเจ้ารับผลกันเองนะ”
ชิวหยวนซึ่งถูกประคบประหงมมาแต่เด็กหารู้จักความถ่อมตนไม่
ในโลกหล้าที่เขาเข้าใจ ผู้แข็งแกร่งอยู่เหนือกฎเกณฑ์ เสวยสุขได้สิทธิพิเศษเกินใคร
เขาใช้ชีวิตตลอดมาเช่นนี้ ผู้ใดล่วงเกินเขาจะถูกฆ่าทันที หากฆ่ามิได้ ก็ให้บิดาซึ่งเป็นเซียนมนุษย์มาจัดการ
ปู่ของเขาเป็นผู้อาวุโสผู้หนึ่งในสำนักเซียนอวี่หวง เขาจึงไม่เชื่อว่าคนเหล่านี้จะก
