กไม่มีสิ่งใดผิดพลาด เจ้านี่อาจต้องเสียเวลาเกินพันปีในคุมขังของโลกใบน้อยนี่ก็ได้ ฮ่า ๆ”
เมื่อได้ยินเสียงหารือของบุคคลรอบข้าง ในที่สุดชิวหยวนก็ตระหนักว่าบางสิ่งผิดปกติ
การรักษาระเบียบของสำนักเซียนอวี่หวงดูเคร่งครัดยิ่ง สิทธิพิเศษของเขาหามีประโยชน์ไม่!
ชิวหยวนสิ้นความถือตัวเมื่อครู่ รีบร้อนตะโกนขึ้น “ข้าถูกปรักปรำ! ข้ามิได้ลงมือกับเจียงผิงอัน จู่ ๆ เขาก็ทรุดลงไปเอง!”
ตุ้บ!
เจียงผิงอันผู้เพิ่งยืนขึ้นได้ทรุดลงกองอีกครั้ง ใบหน้าของเขาซีดขาว โลหิตย้อยออกจมูก “อย่า… อย่าลงมือกับเขา… เขา… มิได้โจมตีข้า ปู่เขาเป็นผู้อาวุโส…”
เห็นเช่นนี้ ปวงชนก็ยิ่งเดือดโทสะ ทายาทเซียนรุ่นสามสมควรตายนี่ดูจะข่มขวัญอีกฝ่ายกระเจิดกระเจิงจนเริ่มโกหกคล้อยตามกันน่าสงสารยิ่งนัก
ผู้ฝึกตนซึ่งมีใจรักคุณธรรมแรงกล้าคนหนึ่งซึ่งอยู่มิไกลนักถ่มน ้าลายใส่หน้าชิวหยวน “ถุย! สวะแท้! กล้าทำไม่กล้ารับ ท่าทีเย่อหยิ่งเมื่อครู่หายไปไหนแล้วเล่า?”
ไม่มีผู้ใดที่นี่เชื่อเลยว่าชิวหยวนถูกปรักปรำ
หากชิวหยวนพูดแต่แรกว่าเขาถูกปรักปรำ ผู้อื่นก็ยังฟังหูไว้หู
จากท่าทีหยิ่งผยองเมื่อครู่ของเขาก็เห็นได้ว่า คนผู้นี้กล้าลงมืออย่างไม่สนกฎเกณฑ์จริง ๆ
ชิวหยวนมองเจียงผิงอันบนพื้น ร่างของเขานิ่งค้าง
อัจฉริยะผู้เอาชนะราชันศักดิ์สิทธิ์อย่างเจ้ายังเล่นละครไม่สนภาพลักษณ์เช่นนี้ด้วยหรือ!
เจียงผิงอันหาสนภาพลักษณ์ไม่
พวกเขาใส่ความเขาได้ เขาจะใส่ความคืนบ้างมิได้