บทที่ 476 ญาติห่าง ๆ ไม่ดีเท่าเพื่อนบ้านที่ใกล้ชิด
โรงแรมเสวียนจิ้ง
เฉินซานและอิงหงทำตัวราวกับรูปปั้นพิทักษ์ประตูยืนอยู่นอกห้องรับแขก ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าไปข้างใน เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนโจวอี้และโจวหงเย่
ทว่าสีหน้าของพวกเขาขณะนี้ดูแปลกไปมาก เพราะทั้งคู่ได้เห็นรายงานผลเลือดของโจวอี้และโจงหงเย่แล้วเช่นกัน
พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าผู้หญิงผมขาวที่มาที่นี่ด้วยท่าทางอาฆาตมาดร้าย ทว่าสุดท้ายกลับมองโจวอี้ด้วยสายตาอ่อนโยน และที่สำคัญที่สุด เธอยังมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับโจวอี้!
คนส่วนใหญ่ในสำนักโอสถรู้ดีว่าโจวอี้ซึ่งเป็นศิษย์ของเจ้าสำนักเป็นเด็กกำพร้าไม่มีญาติ
แต่ตอนนี้โจวอี้ไม่เพียงแต่มีญาติเท่านั้น แต่ญาติของโจวอี้ยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับบรรพจารย์ยุทธ์ที่ไม่น่าจะต่ำกว่าขั้นปลายอีกด้วย สถานการณ์นี้ทำให้พวกเขารู้สึกเหลือเชื่อ
ทันใดนั้น สายตาของพวกเขาก็เปลี่ยนไป พวกเขาเห็นโจวหงเย่ออกมาจากห้องและเดินจากไปในระยะไกล
ภายในห้องรับแขก
โจวอี้ถือขวดหยกไว้ในมือด้วยสายตาที่ซับซ้อน
อาหญิงใหญ่โจวหงเย่จากไปแล้ว แต่ก่อนที่เธอจะจากไป เธอได้มอบขวดน้ำลายมังกรให้โจวอี้มาหนึ่งขวด
น้ำลายมังกร!
มันคือสิ่งที่เกิดจากเส้นชีพจรวิญญาณใต้ดินขนาดเล็ก ซึ่งควบแน่นพลังจนออกมาเป็นรูปแบบของเหลว หนึ่งหยดใช้เวลาหลายพันปี ทว่าจำนวนที่มีในขวดนี้มากมายเสียจนต้องใช้เวลาหลายล้านปีในการควบแน่น
โจวอี้เคยเห็นบันทึกเรื่องน้ำลา
