บทที่ 475 นัดเดียวโดน!
ทันใดนั้น โจวอี้ก็เห็นว่าสายตาของอาหญิงใหญ่มองมาที่เขาแบบแปลก ๆ เช่นกัน และไม่นานนัก เขาก็เข้าใจความคิดของเธอ
มีลูกชายไว้สืบสกุล?
แต่งงานและมีลูกให้มาก?
ตอนนี้ตระกูลโจวกำลังจะสูญสิ้น มันคงไม่แปลกที่อาหญิงใหญ่จะมีความคิดแบบนี้กับเขาเช่นกัน จริงไหม?
“แค่ก ๆ อาหญิงใหญ่ ผมมีภรรยาแล้ว” โจวอี้กล่าวด้วยรอยยิ้มแห้ง
“มีภรรยาแล้วเหรอ? ดีมาก! มีลูกกี่คนแล้วล่ะ?” โจวหงเย่ถามด้วยสีหน้าพึงพอใจ
“มีลูกสาวคนเดียว อายุแค่ 5 ขวบ” โจวอี้พูดอย่างขมขื่น “แต่ผมรับเลี้ยงลูกชายและลูกสาวด้วยนะ”
“ไม่นับลูกบุญธรรมสิ เลือดของพวกเขาไม่ใช่เลือดของตระกูลโจว” โจวหงเย่โบกมืออย่างดื้อรั้นและพูดว่า “มีลูกสาวอย่างเดียวน้อยเกินไป อย่างน้อยนายก็ต้องมีลูกชายหลาย ๆ คน ตระกูลโจวของเราต้องมีกิ่งก้านสาขาเยอะ ๆ ให้เร็วที่สุด ซึ่งเรื่องนี้ฉันต้องฝากฝังนายแล้ว!”
“…”
โจวอี้ถึงกับหมดคำที่จะพูด
แตกกิ่งก้านสาขา? มีลูกชายเพิ่ม?
เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน
นอกจากนี้ เขาคิดว่าลูกสาวของเขาก็ดีมากแล้ว!
เหมียวเหมี่ยวทั้งฉลาดและมีไหวพริบ…
อย่างไรก็ตาม คงจะดีไม่น้อยหากเขามีลูกชายเป็นของตัวเองเพิ่มมาอีก…
โจวอี้เติบโตในหมู่บ้านโจวเมี่ยวมาตั้งแต่ยังเด็ก ดังนั้นเขาจึงได้รับอิทธิพลทางความคิดมาจากชาวบ้านที่นั่นเช่นกันว่าถ้าเขาไม่มีลูกชาย เขาก็จะถูกเรียกว่า ‘คนไร้ผู้สืบสกุล’ ซึ่งเขาจะถูกผู้คนดูถูกเอาได้
หรือ?
มีลูกอีกสัก
