ังเตรียมตัวกันมาก่อนหน้าศึกนี้อาจเสียหายมหาศาลก็เป็นได้
“เตรียมรับศึก!”
หวังหยางชักกระบี่ใบกว้างเบื้องหลังเขาออกมา ยืนนำอยู่หน้าสุดใบหน้าไร้ความกลัว จิตคุณธรรมแกร่งกล้าเยี่ยงเข็มสงบทะเลประโลมให้หัวใจผู้ฝึกตนมากมายเสถียรตัว
ภาพลักษณ์เมามายเสื่อมทรามของเหมียวเสียจางหาย นางสะบัดน ้าเต้าสุราที่เอว น ้าเต้าสุรานี้ขยายตัวขึ้นในพริบตา แผ่คลื่นพลังรุนแรง กฎจำนงสัประยุทธ์แผ่ปกคลุมร่าง
เจียงผิงอันสังเกตเห็นคลื่นพลังจากตัวเหมียวเสีย ดวงตาก็ฉายประกายประหลาดใจ
กฎจำนงสัประยุทธ์! กายาศักดิ์สิทธิ์!
ทางฝั่งภพเซียนนี้เรียกมันว่าร่างศึก
เปรี้ยง!
“ฆ่า!”
เกราะคุ้มกันของเรือระเบิดออก เสียงการต่อสู้ดังสนั่นเสียดนภา
ปราณทรงพลังจากเหล่ายอดฝีมือรวนมวลเมฆป่วนสวรรค์ สายธารเบื้องใต้กระฉอกเคลื่อนรุนแรง ส่งผลให้เรือลำใหญ่สะท้านสั่นโคลงคลอน
สู้กันบนธารทมิฬ หากไม่ระวังก็เท่ากับตาย
ผู้ฝึกตนจากสองฝ่ายปะทะกันทันใด สุดยอดวิชาเบ่งบานกลางฟ้า สาดรัศมีเรืองรองวูบไหว สารพัดกฎเกณฑ์กรีดกรายร่ายรำปราณเซียนม้วนตัวสาดกระแทก
เจียงผิงอันตกตะลึงเมื่อพบว่า ไม่ว่าจะสุ่มคว้าใครสักคนไปโยนไว้ในภพแร้นแค้น เขาล้วนเป็นอัจฉริยะไร้เทียมทาน สั่นคลอนยุคสมัยได้ทั้งสิ้น
แต่ที่นี่ พวกเขาดาษดื่นเต็มไปหมด
ผู้สะดุดตากว่าใครคือผู้ฝึกตนเพียงสอง หนึ่งหวังหยางหนึ่งเหมียวเสีย ทั้งคู่อยู่ในจุดสูงสุดของระดับเขตแดน ซึ่งเทียบได้กับขั้นสูงสุดของขอบเขตมหายาน
