ไหมเนี่ย?” จินชิงหลงส่ายหัว
“ฮึ่ม! ไปดูกันเถอะ ถ้ามันหยุดปรับปรุงจริง ๆ ก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าไม่… ผมต้องขอให้พวกเขาอธิบายให้ฟังแล้วล่ะ!” ถังป๋อพูดด้วยความโกรธ
“อย่าเลย! ถ้าพวกเขามีอำนาจมากกว่าเราล่ะ”
“อย่ากังวลกับเรื่องนี้เลยคุณจิน ถึงแม้ว่าถังป๋อจะไม่ใช่ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในเซินเจิ้น แต่ผมก็ไม่ใช่คนที่แมวหรือสุนัขตัวไหนจะมารังแกได้ วันนี้ถ้าร้านอาหารไม่ให้คำอธิบายที่น่าพอใจกับผม ผมจะไม่ปล่อยพวกมันไปแน่!”
จินชิงหลงได้ยินแล้วก็ยิ้มอย่างขมขื่นทันที
เขาและถังป๋อเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจ และยังมีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ดีต่อกัน ดังนั้นเขาจึงรู้นิสัยใจคอของถังป๋อเป็นอย่างดี ครั้งนี้อีกฝ่ายต้องการแสดงจุดยืนของตัวเองอย่างชัดเจน
เอาเถอะ!
ในเมื่อผู้ชายอยากโชว์กล้ามก็ปล่อยเขาไป!
ณ ร้านอาหารไป๋เว่ย
ร้านอาหารสี่ชั้นสไตล์คลาสสิกมีการตกแต่งภายในแบบโบราณ มีสะพาน ทะเลสาบเทียม สวนดอกไม้ ต้นไม้ในล็อบบี้ที่ชั้นหนึ่ง รวมไปถึงศาลากลางน้ำมากถึงแปดศาลา!
หลังจากที่โจวอี้เดินตามชายหนุ่มผมเปียไปที่ประตูร้านอาหาร เขาก็เห็นพนักงานเสิร์ฟที่ดูสวยสง่าทั้งสิบหกคนในชุดกี่เพ้ายืนอยู่สองข้างเพื่อรอต้อนรับ
ด้านหน้าสุดมีหญิงวัยกลางคนหน้าตาสะสวยยืนรออยู่
เธอสวมชุดกี่เพ้าลายดอกไม้สีฟ้าอ่อน และรูปร่างของเธอก็มีสัดส่วนโค้งเว้าอย่างไร้ที่ติ เธอสูงเกือบ 180 เซนติเมตรด้วยส้นสูงราว ๆ 7-8 เซนติเมตร
“ยินดีต้อนรับค่ะคุณโจว” หญิงวัยกลางคนก้
